Een dagboek van een kunstschilder

Ik hou van jou

05/20/2013 21:26:00

……… Wat kun je liefde diep voelen moeder aarde, lief dagboek, de tranen stromen uit mijn ogen. Ze kunnen niet meer stoppen.

Wat kun je ongelofelijk diep van iemand houden. Vol met pijn weer in mijn hele lijf schrijf ik in mijn lieve trouwe vriend (mijn dagboek).

Lief dagboek, mijn geest en lichaam konden het niet meer aan dat heen en weer gereis. Dan weer naar Amsterdam dan weer naar Westhoek.

Mijn geest zegt stop en mijn lichaam schreeuwt van de pijn. Ik ben op. De reis vandaag terug naar Amsterdam konden mijn geest en lichaam niet meer aan.

Weer gaat de stress die ik krijg van het reizen en de drukte in Amsterdam in mijn borstkas zitten. Weer raakt mijn borstkas ontstoken.

Mijn geest en lichaam kunnen het helaas niet meer aan.

Ik verga van de pijn en heb het weer ontzettend benauwd, ik word hier zo moe en verdrietig van. We willen niet opnieuw dat ik weer zo lang op bed moet liggen dus we hebben iets heel moeilijks besloten waar we beide niet echt vrolijk van worden.

Maar soms moet je dingen besluiten die uiteindelijk het wijste zijn om te doen.

Ik blijf in Friesland (althans tot dat ik weer sterk genoeg ben) en mijn lief gaat nu alleen terug naar Amsterdam door de weeks.

Maar we weten waar we het allemaal voor doen. Straks hebben we rust en kunnen voor eeuwig samen genieten in ons prachtige huis in Friesland.

Dit jaar is ons huis gelukkig af en we moeten nu nog even flink doorzetten en de laatste lootjes wegen nu éénmaal het zwaarste!

Onze liefde voor elkaar is zo diep, we zijn samen één. We zijn elkaars wederhelft en dit voelt zo heerlijk. Maar wat doet het veel pijn in je hart dat je je lief ziet wegrijden deze keer alleen terug naar Amsterdam.

Het was dan ook niet makkelijk om ‘afscheid’ te nemen van elkaar. Pfffff, ik ben nu nog steeds aan het huilen! Ik heb haar een boekje voor het slapen gaan meegegeven zodat ik toch nog een beetje bij haar ben (met iets liefs erin geschreven).

Maar we weten dat we elke dag bij elkaar zijn en dat voelt zo fijn.

Ik hoor haar, ik voel haar en ik zie haar elke seconde dichtbij me. Mijn lieve engel, mijn alles, daar ging ze! Mijn hart kon niet meer stoppen met huilen, wat een liefde voel ik voor haar.

Zelfs de wolken huilen! Maar we moeten even dit nu doen, anders lig ik straks weer heel lang op bed en dat mag niet.

Dat is wat autisme met je kan doen.

Autistisch zijn heeft voor en nadelen. Geluiden, flitsen, snelle bewegingen, drukte, chaos, licht, zoveel prikkels krijg ik daarvan dat mijn geest alles niet meer kan verwerken en werkt door naar je lichaam.

Je kunt echt dood ziek worden van te veel aan geluiden en overbelasting aan prikkels.

Mijn hersenen zitten zo anders in elkaar dan vele andere mensen. Het beheerst mijn hele leven en op zulke momenten haat ik mijzelf ontzettend.

Dan wilde ik zo dat ik anders was, net als iedereen. Maar ja, dat ben ik nu éénmaal niet.

Ik ben Yby, en meer kan ik er niet van maken.

Gelukkig heb ik de allerliefste schat van een vrouw dicht naast mij staan. Zonder haar zou mijn leven weer leeg zijn zoals het altijd was geweest.

Samen zijn we blij en een mooi team. We zijn samen één en onze liefde is onvoorwaardelijk. Maar nu moet ik hier blijven in Friesland, dit leek ons het allerbeste nu.

Anders wordt mijn hoofd zo gek en gaat mijn lichaam zo kapot en dit willen we niet weer meemaken want dat was echt niet fijn.

We waren hier beide vorige keer erg van geschrokken. Daarom nu voor mij de stilte van het platteland. Met weer weinig lucht en veel pijn op mijn borst schrijf ik verdrietig in mijn lieve vriend, mijn dagboek.

Ik mis haar nu al. Haar prachtige stralende lachende gezicht. Ze is zo mooi, ze is een ware engel, mijn wonderlijke engel. Haar mooie gekrulde engelen haar zo mooi blond en zo fonkelend in het zon licht.

Wat heb ik het toch met haar getroffen.

Ze kijkt naar mij, ze kijkt diep in mijn ziel en weet wie ik ben. Ze ziet Yby. En ik kijk naar haar, diep in haar ziel en zie wie zij is.

Onze liefde voor elkaar is als een levend sprookje. Alles blijft wonderbaarlijk en alles straalt om ons heen, zelfs bij het grootste verdriet beginnen we te lachen.

Ja, we houden zielsveel van elkaar en hebben werkelijk alles voor elkaar over. Onze liefde is puur en heerlijk om over te schrijven.

Zij maakt mij blij ook al doet mijn lijf nu zo veel pijn, ze laat mij elke keer weer lachen. Zelfs al zou ik in haar armen sterven dan zou ik de gelukkigste wezen op de wereld zijn.

Wat is liefde mooi, lief dagboek ik ben zo gelukkig.

Morgen bel ik de dokter en vraag een herhalingsrecept om mij te kalmeren voordat ik probeer te slapen. Want slapen dat gaat nu erg moeilijk voor mij want ik heb het erg benauwd en heb bijna geen lucht.

Hierdoor raak ik erg in paniek en ik moet nu juist dus rustig blijven. Wat is autisme toch een raar iets. Wat een effect kan stress dat je opvangt door te veel aan prikkels in je hersenen hebben op je lichaam.

Elke beweging doet pijn maar ik moet hier weer even doorheen. Ik vraag aan de huisarts morgen of er misschien foto’s van mijn borstkas en boven rug gemaakt kunnen worden.

Mijn rug en borstkas blijven altijd erg zwak naar mijn ongeluk lang geleden.

Door mijn autisme als ik dan teveel prikkels binnen krijg slaat het meteen op mijn borstkas, op zich een handige waarschuwing van STOP! Je raakt overbelast!

Maar echt leuk vind ik het niet. De meeste schilderwerken in mijn leven heb ik hierdoor liggend op bed moeten maken.

Maar nu willen we heel veel rust voor mij creëren.

Maar ik heb het al heeeeeeeeeel lang volgehouden steeds op en neer vinden wij. Dat heb ik toch maar weer mooi gedaan! En daar zijn we heel trots op!

Mijn lief vind auto rijden niet erg en dat scheelt natuurlijk ook en met mijn kleine Hurby Yb duurt het maanden dat ik Amsterdam zou bereiken over alle natuurlijke huismus wegen ;-)

Maar ik mag nu ook even niet weg hier uit Friesland voorlopig! Ik moet echt heel veel rusten, mijn hoofd moet leeg en mijn lichaam moet weer genezen.

De pijnstillers doen alweer goed hun werk en de kalmeringspillen ook. En ik slik ze nu heel graag! Want ik ben over, over, over belast!

Zelfs al van Westhoek naar Harlingen ging niet goed in de auto! Ik kreeg bijna weer geen lucht en mijn borst deed ontzettend veel pijn.

Ben benieuwd wat de dokter morgen zegt hier in Friesland. Ik probeer morgen vroeg te bellen. Vanavond gaan we nog even Skypen mijn lief en ik.

Ik kijk nu heerlijk uit mijn raam over de prachtige weilanden en in de verte zie ik een nevel over het land trekken. Achter mijn rug staat mijn schildersezel met al een prachtig doek erop te wachten dat ik hier aan verder ga beginnen.

Mijn lichaam is nog wat te zwak om zo lang rechtop te blijven staan, ik heb een paar keer een poging geprobeerd maar morgen weer een nieuwe dag.

Het begint al flink schemerig te worden buiten en ik doe dan straks ook maar de gordijnen dicht. Eva Cassidy zingt nog even heerlijk What a Wonderful World.

Sommige dingen zijn ook prachtig op de wereld en sommige dingen zijn dit absoluut niet.

That’s Life! En daar moeten we het allemaal maar mee gaan doen! Mijn lief is in ieder geval weer veilig thuis in Amsterdam, dit doet mij goed.

Morgen is het even voor ons beide raar en leeg wakker worden. Maar wat worden onze harten alweer gauw gevuld met warmte als we aan elkaar denken.

Wat voelen we elkaar altijd dichtbij.

Lieverd als je dit leest, ik hou van je en tot gauw! Liefs van je vrouw x en slaap zacht en droom de allermooiste dromen schat xxxxxxx

En hier voor jou Eva Cassidy: Time After Time

Je dient Flash geïnstalleerd te hebben om deze pagina te bekijken.

Eva Cassidy - Time After Time

Eva sings a mellow tune and hopes the audience doesn't fall asleep.

Namasté van Yby

Liefde

05/10/2013 16:26:00

Lief dagboek, lieve moeder aarde, genietend en geheel ontspannend na weer vele mooie belevenissen zit ik nu weer even heerlijk in mijn fijne dagboek te schrijven.

Misschien wel mijn allerbeste vriend (naast mijn lief) waar ik altijd al mijn verhalen en gevoelens aan kwijt kan.

Ze oordeelt nooit over me, is altijd rustig en alles kan ik aan haar kwijt. Net als mijn lief dus! ;-)

Wat hebben we het fijn! Wat genieten wij samen volop van ons leven! Wat zijn wij samen op avontuur elke dag weer! Ik ben zo blij, ik ben zo gelukkig.

Elke ochtend worden wij samen met een glimlach op onze vrolijke gezichtjes wakker en elke avond gaan wij weer met twee vrolijke glimlachende gezichtjes slapen.

Wat houd ik toch van haar! Met heel mijn hart en ziel, soms overstroom ik van de vele liefde dat ik voor haar voel en dat is helemaal niet erg.

Laat maar lekker stromen! Want wat is er mooier dan liefde dat door elk beekje, rivier en elke zee stroomt! De liefde dat alles en iedereen kan bereiken omdat zij zo ontzettend krachtig is.

Mijn lieve schone zus was 50 jaar jong geworden en ik had een mooi schilderwerk voor haar gemaakt. Ze is er gelukkig heel blij mee!

We hebben heerlijk genoten in Brabant en het was heerlijk weer!

Wat willen we allemaal nog meer!

Fijn om weer even iedereen te hebben gezien want dat was voor mij al weer even geleden omdat ik zo lang op bed gelegen had.

Maar nu ik weer meer kan neem ik het er ook even flink van!

Mijn lief is binnen kort jarig en ik ben druk aan de gang voor haar. Wij zijn beide hetzelfde wat onze geboortedag betreft. Niet te veel gedoe!

Dus ik doe het op een leuke maar hele liefdevolle manier (haar helemaal in het zonnetje zetten). Helemaal verwennen!

We gaan sowieso heerlijk uiteten in ons favoriete restaurant aan het water in Amsterdam. Dit is geen verassing meer voor haar maar wel super gezellig.

Ondertussen ben ik al weer even druk bezig met een nieuwe erg leuke opdracht! Zie hier mijn werk in progress:

Verder heb ik mijn manuele therapie stop gezet omdat ik het niet meer nodig vind en het kost alleen maar veel geld.

Ik ben zelf veel oefeningen aan het doen om mijn rug, ribben en borst sterk te houden en dat gaat tot nu toe goed.

Moet het wel elke dag doen anders merk ik achteruit gang.

Evenzo heb ik een soort van ‘begeleider’ voor mijn autisme stop gezet (ze hebben nooit de kans gehad mij te ontmoeten).

Omdat ik dat zoveel gedoe allemaal vind en ik weet zelf heel goed wat wel en niet goed voor me is. Ik zou me alleen maar ergeren aan die mensen en dat is niet goed.

Ik heb het mijn hele leven al zonder gedaan (hulp) en ik ben nu ook wat ‘ouder’ en weet er goed mee om te gaan.

Ik lees er veel over en ben erg mijzelf aan het ontwikkelen en goed voor mijzelf aan het zorgen. Ook gezonde voeding doet wonderen en veel beweging in de natuur.

Bepaalde technieken die er voor zorgen dat je hoofd sneller tot rust kan komen is ook heel fijn en zo leer ik steeds meer (als eigen leraar) hoe ik het aller beste kan leven.

Samen met mijn lieve mooie vrouw redden wij ons prima! Wij gaan er samen heel goed mee om en hebben er al veel over geleerd.

Samen zijn we een heel fijn en gezellig team!

Elke dag zien we vooruitgang en gaat het steeds beter, dit is zo fijn en mooi om te zien!

Hier een paar foto’s uit ons leven. Ik heb er een slide-show van gemaakt (soort van dia voorstelling). Ik ga nu even de afwas doen en daarna koken.

Heel veel liefs en veel plezier met de slide-show.

Wegens privé staat mijn lief nooit op de foto's, dit willen wij ook graag zo houden.

Bram vind het geen probleem om op de foto's te staan en heeft inmiddels al in vele bladen en kranten gestaan dus dat vinden wij zelf dan ook geen probleem.

Over mijzelf daar hoef ik denk ik niets over te schrijven dat is voor de meeste mensen en wezens wel duidelijk denk ik.

Mijn lief is fotografe van beroep en meester in de bloemen. Hoe zij de magie van het leven weet te vangen in haar fotografie dat ontroerd mij elke keer weer.

Het is wellicht de perfecte combinatie dat zij heeft om dit te kunnen verwezenlijken. Zij weet het juiste moment met de juiste lichtval te vangen. Als een betoverend sprookje laat zij de wonderen van het leven zien.

En Bram en ik kunnen niets anders dan haar met open mond aanstaren als zij aan het werk is. Want wat zijn wij TROTS op haar!

De fotografie dat mijn lief heeft gemaakt in deze diavoorstelling daar zet ik ook bij fotografie door mijn lief. Maar dat zullen jullie al gauw zelf gaan herkennen.

Veel plezier!

Fotografie door mijn lief

Yby in Bram in Westhoek (Friesland).

Fotografie door mijn lief

Yby haar autootje wordt geduwd door een schaap ;-)

Bram bij de zee in Katwijk

Yby tussen de tulpkes

Fotografie door mijn lief

Yby work in progress

Yby tussen de prachtige tulpen

Bram tussen de paardenbloemen in Friesland.

Fotografie door mijn lief

Yby tussen de tulpkes ;-)

Bram met bal bij de zee (Westhoek).

Yby tussen de mooie tulpen

Namasté van Yby

Het leven is niet vanzelfsprekend

05/03/2013 17:24:00

♥ Lief dagboek, lieve moeder aarde ♥

Door mijn autisme zal contact in het echt met mensen altijd moeilijk blijven voor mij. Maar ik leer hier steeds beter mee om te gaan door dicht bij mijzelf te blijven.

Ik merk namelijk dat ik met sommige mensen (wezens noem ik die) WEL goed mee om kan gaan.

Mensen zijn namelijk ontzettend verschillend. De één kijkt echt naar je en de ander maakt zelf iets van mij wat ze maar willen zien.

Ik merk dat mensen die vooral erg duidelijk zijn naar mij toe en rustig van karakter zijn dat dat heel goed is voor mij.

Mensen die geen ingewikkelde dingen van mij verlangen of waarvan ik van alles zou moeten. Gewoon lieve, normale, rustige wezens die me gewoon laten zijn wie ik ben.

Dus! Dit betekend dat ik WEL vrienden kan hebben!

Het ligt gewoon heel erg wat voor vrienden en in het verleden heb ik vaak de verkeerde vrienden gehad.

In het verleden waren dat mensen die verwachtingen hadden van mij. Zij wilden mij zien zoals zij mij wilden zien. Zij zagen niet wie ik was.

Zij wilden mij ook niet zien.

Ik ben blij dat ik door de jaren heen steeds meer leer. Want met mensen omgaan vind ik erg moeilijk.

Juist door mijn autisme in chaotische toestanden ben ik heel erg kwetsbaar en daar is in het verleden dan ook veel misbruik van gemaakt bij mij.

Ik ben in de gekste situaties hierdoor terecht gekomen omdat ik zelf niet meer na kon denken.

Als er veel verandering in mijn leven voorkomt dan kunnen mijn hersenen namelijk dit niet meer bijhouden en weet ik niet meer wat te doen.

Er komt dan teveel informatie binnen in mijn hoofd, ik overzie dan niets meer. Ik word uiteindelijk gek.

Als je dan niemand om je heen hebt die je wilt helpen en echt je ziet dan is dat het verschrikkelijkste dat je maar mee mag maken. Je leven wordt een hel!

Er komen dan ineens van alle kanten mensen bij je die iets van je willen op wat voor manier dan ook. Je kunt ze niet van je afslaan want je bent niet sterk genoeg meer.

Want in je hele hoofd is het een flinke chaos. Je ziet geen uitweg meer en je valt van de ene ellende in de andere.

Tot dat je kiest voor nog maar de enige weg en dat is de dood. Dat is wat autisme met je kan doen als je alleen bent.

Ik was alleen en in een vreemde omgeving iets meer dan een jaar geleden alweer. Ik kende niemand en ik was bang. Dat was mijn eerste contact met Westhoek.

Gelukkig is dit achter mij. Nu ben ik aan het leren om structuur te houden en samen met mijn partner een hele stevige duidelijke basis op te bouwen.

En vooral de mensen die mij toen zoveel pijn hadden gedaan nooit meer toe te laten! Want zij zijn niets en dat worden zij ook nooit.

Ik ben erg opgelucht dat ik nooit meer met hen om hoef te gaan, ik vind hun heel erg eng. Maar dat is geweest!

Alles overzichtelijk! Eindelijk heb ik iemand die om mij geeft en echt naar mij kijkt en ziet wat goed voor mij is en dat ik het niet expres doe om iemand te pesten of pijn te doen.

Nee, iemand die echt van mij houd (en ik zielsveel van haar). En daarnaast alleen maar lieve en mooie wezens die heel veel van ons houden om ons heen (en wij van hen).

Wow! Echt fijn gevoel en ik denk dat zij wel vrienden worden. Dat zou ik wel erg bijzonder vinden.

Hoekan ik nu zien of iemand een vriend is? Vroeg ik voor de zoveelste keer aan mijn lief. Want ik vind dit zo moeilijk (het moeilijkste in mijn leven, dat zijn de mensen voor mij).

Mijn lief zei: “Een vriend is iemand waar je wat aan hebt. Een aanvulling in je leven. Iemand waar je wat van kunt leren en waarbij je je op je gemak voelt. Iemand waar je jezelf bij kunt zijn. Iemand die van je houd zoals je bent en je nooit wil veranderen”.

We praten hier vaak over omdat ik goed wil begrijpen hoe dit werkt bij mensen en ik begrijp inmiddels dat een echte vriend heel zeldzaam is.

Een echte vriend dat weet je pas na jaren, en zelfs dan nog kan het blijken dat het toch uiteindelijk niet een echte vriend was.

Ikzelf heb vaak gedacht in mijn leven dat ik vrienden had, maar uiteindelijk bleek bij mij dit niet zo te zijn.

Op een gegeven moment was ik al gauw de mensen zat en koos mijn eigen echte vrienden uit en dat zijn de dieren, de plantjes, bloemen, bomen, de natuur!

Hier schilder ik ook over.

Ik ben mijn eigen wereld gaan creëren ver weg bij de mensen vandaan.

Ik merkte altijd zodra ik weer met mensen wat in contact kwam dat mijn leven al gauw weer een flinke chaos werd.

Alles ging weer fout en ik kon niets meer presteren. Mijn hele ritme was in de war.

In mijn schilderkunst voel ik me thuis, ben ik veilig en kan niemand mij pijn doen. De dieren zijn altijd lief en begrijpen mij zonder woorden.

De mensen zou ik nooit gaan begrijpen en hun manier van vriendschap al helemaal niet.

Mensen verwachten vaak veel van je en kunnen je niet laten zijn zoals je bent (althans de meesten).

Bij dieren is dit zo anders. Dieren zijn altijd al mijn vrienden geweest, ik praat met ze en we begrijpen elkaar.

We hebben geen woorden nodig zoals de mensen.

Ik en de dieren, de natuur, mijn thuis.

Liefde, daar gaat alles om en dat is alles wat ik de wereld wil geven door middel van mijn kunst. Mijn gehele filosofie, dat schuilt in mijn schilderwerken gaat over liefde, mijn leven en mijn thuis.

Mijn thuis was altijd al de natuur en de mensen waarbij ik opgeroeide als klein wezentje die hebben mij nooit begrepen.

Altijd was er geschreeuw, ruzie en gevloek. Lelijke woorden, gooiende voorwerpen door het ‘huis’. Rust en stilte dat bestond niet.

Elke dag leefde ik in angst, elke dag was ik heel erg bang en elke dag was ik verdrietig. Ik begreep niets.

Ik begreep helemaal niets van alles wat er om mij heen gebeurde. Maar ik weet wel dat ik het niet fijn vond.

Mijn verleden heeft veel met mij als persoon gedaan. Mijn autisme evenzo. Mijn autisme beheerst mijn hele leven en het vertrouwen in de mens is alleen maar afgenomen.

Maar dat is niet erg. Want er zit veel rot tussen de prachtige kleuren. Het is goed om meer alert te zijn in deze wereld want het wordt alsmaar voller met mensen.

Nu is het voor mij de tijd om alleen nog maar met de prachtige kleuren om te gaan. De puurheid en lief, alleen maar lief.

Deze tijd is voor mij begonnen sinds mijn lief in mijn leven kwam. Sinds dien ben ik zo gelukkig.

Soms probeerde ik het nog wel om met bepaalde mensen om te gaan (zit in mijn aard) maar dan weet je dat het eigenlijk geen zin heeft. Er is iets geknapt, het vertrouwen is weg.

En eigenlijk merk je dat je niks te delen hebt en dat het uiteindelijk nergens overgaat een gesprek.

Je eerste gevoel is altijd de juiste en zo zie je maar, luister meer naar jezelf! Dan kom je nog eens ergens! ;-)

Een stukje bewustzijn ….. Er bewust zijn! …. Je zijn bewust laten leven!

Een vriendschap, dat is een heilig iets. Dat komt niet even zomaar om de hoek, al denken mensen vaak dat dit wel kan.

Nee, ik denk heel anders over vriendschap. Vriendschap, dat is iets heel dieps, dat is pure liefde.

Onvoorwaardelijk er zijn en dat hoeft niet in levenden lijve. Een echte vriend dat is een heilige dat jouw heilige tempel mag binnentreden.

Echte vrienden hebben eerbied voor elkaar.

Tot nu toe heb ik naast mijn partner en alle bomen, bloemen, dieren, kosmos, maan, zon, sterren en lieve moeder aarde nog geen mensenvrienden.

Althans ik wil hen nog niet als vrienden zien. Misschien wezens die ik vertrouw en waar ik me wel goed bij voel. Zoiets meer.

Wie weet groeit het uiteindelijk uit tot een duidelijke, gestructureerde, echte mooie vriendschap. Geen vaag gedoe enz.

Geen zweverige mensen die zeggen dat ik een engel ben of niet autistisch maar een lichtwezen en al dat soort dingen.

Nee, want dat is niet goed voor mij. Maar ook niet TE nuchtere mensen die alleen maar heel erg zwart / wit zijn, want dat is weer het andere uiterste.

Gewoon gezond verstand en wetende dat er inderdaad heus wel meer is dan dat wat we zien (zoiets!).

Mijn ziel blijft eeuwig openstaan voor wie weet een ooit toekomstige vriend(en). Wezens waar ik op een gegeven moment als een vriend kan voelen.

Want ik heb een aantal hele lieve wezens in mijn leven. Ik ben erg dankbaar voor hen en geef om hen. Maar of zij al een vriend genoemd kunnen worden vind ik weer zo ingewikkeld.

Het is geen gevecht. Het is kwaliteit dat ik wil. Lang eeuwige duurzaamheid! Een vriend is heilig!

Er zijn vele mensen in mijn leven gekomen en heel veel weer gegaan. Omdat ik het niet meer wilde en omdat sommige zelf keihard weggerend zijn.

Omdat ze mij knetter gek vonden en waarschijnlijk nog steeds vinden.

Eerlijk gezegd kan ik ook heel gek zijn, maar dat is mijn levenskracht vind ik en maakt dat ik ben wie ik ben. Wie zegt dat een andere (geen autist) normaal is?

What the fuck is normal?

Als ik niet was wie ik was dan schilderde ik niet zoals ik was. Componeerde ik niet de tonen en klanken dat ik laat resoneren.

Mijn gevoel over mijn leven (ik als autist) dat weer terug te zien is in mijn schilderwerken. Veel mensen hebben mij teveel pijn gedaan in mijn leven.

Dan is het zo moeilijk om toch weer opnieuw en opnieuw en opnieuw te blijven vertrouwen.

Ondanks de pijn dat mensen mij aangedaan hebben in mijn leven, heb ik dat vertrouwen nog steeds in mij, maar! ...

Ben ik nu heel erg bewust wie wel en wie absoluut niet in mijn leven mag komen (al is het voor maar een kort bezoekje).

Ik laat niet ieder meer zomaar toe in mijn leven. Ik schilder niet meer alle opdrachten voor iedereen, want ik heb grenzen.

Dankzij mijn lief, een engel van een vrouw leer ik hoe waardevol ik eigenlijk ben. Leer ik hoe bijzonder ik ben en dat ik met heel veel respect behandeld moet worden.

Door haar leef ik nog, door haar schilder ik nog. Door haar schrijf ik hier nog en heb ik deze website en een Facebook site.

Als ik haar niet had gehad dan was ik dood geweest en had ik het leven niet meer aangekund. Door haar lach ik weer, dans ik weer.

Door haar zie ik het mooie van het leven weer waar ik altijd zo van kon houden. De dieren, de bomen, planten, bloemen, de natuur, moeder aarde!

Zij heeft mijn leven gered. De mensen die mij in het verleden zoveel pijn hebben gedaan komen bij mij nooit er meer in.

Ik ken ze niet eens meer en ik heb ze ook nimmer gekend. Het is nu tijd voor liefde alleen maar liefde.

Ik heb zoveel liefde in mij om te geven aan de wereld en de lieve wezens die daarop leven.

Voor hen ben ik er helemaal! Ik hoop ooit volop te durven schrijven dat ik vrienden heb. Ik durf dit niet meer zomaar te doen.

Vele mensen brullen het van de daken ik heb zoveel vrienden! Maar uiteindelijk merken zij dat het in werkelijkheid vaak nergens om gaat.

Want wat is echte vriendschap nu echt? Veel mensen passen goed bij je als persoon. Maar ook heel veel niet.

Daarom heerlijk om zelf hier je eigen fijne keuzes in te maken.

Ook een autist kan vrienden hebben. Genoeg! Je moet alleen even de juiste en lieve wezens uitzoeken.

Die echt goed bij je passen en waar je je goed bij voelt en waarmee je kunt lezen en schrijven!

Duurzaamheid, daar ga ik voor en anders liever niet.

Het leven is NIET vanzelfsprekend!

Yby

Snapter da?

04/24/2013 13:35:00

Lief dagboek, lieve moeder aarde, heerlijk weer is het vandaag! Ik zit heerlijk in onze tuin in Amsterdam samen met Bram te genieten. Bram komt steeds met een gevonden stok bij me en ik gooi de stok zo af en toe even weg haha.

We genieten helemaal! Een mooie zwart / witte kat houdt ons gezelschap. Zo net zaten Bram en deze kat met hun neusjes tegen elkaar aan zo lief!

De vogeltjes en de prachtige halsbandparkieten uit Azië vliegen hier evenzo genietend rond. Wat zijn ze mooi! De bloemen in de tuin staan prachtig in bloei en de lucht is helemaal helder.

Wat ben ik gelukkig! Wat ben ik blij!

Mijn lief en ik zijn heel erg blij dat het met mijn lichaam steeds beter nu gaat. Elke dag zien we voorruitgang en hier worden we extra vrolijk van!

We zijn zelfs alweer heerlijk Amsterdam in geweest! En voor het eerst weer naar Friesland! Wat deed dat me weer ontzettend goed!

Voor het eerst weer naar ons heerlijke huis dat straks nog zoveel mooier en praktischer wordt! Ons droomhuis hebben we straks! Helemaal zelf ontworpen en alles zelf bepaalt waar we alles exact willen hebben.

Wat een luxe en wat heerlijk dat we dit samen allemaal mogen meemaken en doen!

Samen is het leven zoveel leuker en fijner. Samen genieten van alles wat op ons pad komt, we hebben het zo met elkaar getroffen.

We zijn zo goed team en elke dag moeten we dat even weer tegen elkaar zeggen. Elke dag zijn we zo dankbaar dat wij elkaar mochten tegenkomen.

We zijn voor elkaar gemaakt, en zo voelt dit voor ons.

We horen gewoon bij elkaar dat is gewoon een feit! Hmmm, wat een genot! En wat fijn dat mijn lichaam weer sterker wordt.

Mijn ontsteking in mijn borst geneest goed. Elke dag eet ik erg gezond en doe oefeningen en mijn figuur wordt erg sterk en steeds soepeler!

Alles samen de Manuele Therapie (Utrechtse Methode), gezonde voeding, beweging, kruidendrankjes en specerijen, mijn lief uiteraard! …. Zorgen dat ik olifant sterk wordt!

Maar niet alleen mijn lichaam merken we wordt sterker, ook mijn geest kan weer meer aan. Maar mijn autisme blijft natuurlijk dat gaat nooit meer weg. Maar we gaan er steeds beter mee om (beide).

Alles doen we samen! Samen zijn we al door zoveel dingen gegaan en als ons prachtige huis straks klaar is dan heb ik in mijn geest een stuk minder chaos.

Omdat dan alles op zijn plek is, woon, werk en galerie, heerlijk!

In Westhoek merkten we dat de rust daar en de stilte zo goed voor mij is. Mijn lief geniet evenzo ontzettend daar, zo heerlijk om te zien.

We wilden niet terug naar Amsterdam laatst dus bleven we gewoon nog een dag langer in Westhoek! Hmmm, zo fijn! We zijn heel lang bij de zee geweest samen met Bram en hebben geZiltjutterd!

We hebben mooie dingen gevonden die we weer gaan gebruiken in onze kunsten.

Ik was zelfs zo sterk dat we zelfs bezoek konden ontvangen in Westhoek! Ik was zo blij dat ik dit kon! En het was ontzettend gezellig!

Twee lieve wezentjes kwamen op bezoek en we hebben met zijn vieren heerlijk buiten gezeten. Heerlijk gelachen en genoten! De buurman kwam ook nog even langs en nog een ander wezen die op de dijk woont.

Als ik de rust heb en in de rust en de natuur ben dan gaat het zo goed met me. Dat zien we beide. Dan kan ik ook veel meer aan en nu het huis steeds dichter bij komt voel ik me ook rustiger worden.

De eerste tekeningen van ons huis zijn binnen en we gaan binnenkort deze tekeningen bespreken want we willen sommige dingetjes anders en dan moet het goed zijn. Ik kan het niet geloven, wij beide niet.

Wat een prachtig huis krijgen we straks! Helemaal door onszelf ontworpen van binnen en buiten. We krijgen een heerlijke grote werkruimte / atelier met erg veel glas zodat we ondertussen van het prachtige uitzicht kunnen genieten (en heerlijk veel licht hebben).

Een gigantische woonkamer met evenzo veel ramen en veel licht dat er dan naar binnen komt! Een badkamer met ligbad, w.c. etc. We kijken nog even wat we verder hier in willen. Zo heerlijk om hiermee bezig te zijn!

We genieten volop! Het is zo leuk om je eigen huis te ontwerpen en allemaal mooie dingen te bedenken voor ons droomhuis!

Er komt een studio, kantoor / werk ruimte boven voor de fotografie van mijn lief en muziek studio voor mij. Hmmmmmmmmmmm ………

We zorgen in ieder geval dat al onze dromen uit komen want daar houden wij heel erg van! We willen alles doen wat we willen in ons leven en dat gaan we dan ook heerlijk doen!

Verder is boven nog een mooie slaapkamer met prachtige straks zelfontworpen kledingkasten etc.

Beneden komt de winkel / galerie! WOW! En die wordt ook prachtig met allemaal kunst van mijn lief en mij en de mooiste exposities komen er straks aan!

De keuken blijft fijn beneden en die gaan we een andere keer geheel opknappen, maar we moeten ergens beginnen.

De tuin doen we ook een andere keer en steeds stapje voor stapje wordt ons huis steeds mooier en mooier.

En natuurlijk alle mooie bloemen en planten die straks om en in ons huisje gaan groeien! Wow! Want dat kan mijn lief als geen ander! Ik wil ook leuke experimenten gaan doen maar dat komt dan vanzelf wel haha.

Elke dag kijken we elkaar aan en moeten even een paar keer knipperen met onze ogen als we naar elkaar kijken. Van is dit wel echt! Wij samen! Zo fijn!

We willen ook nog zoveel reizen samen. Mijn lief heeft de hele wereld al gezien maar altijd was ze alleen. Nu hebben we elkaar en is het veel leuker en kun je alles delen wat je ziet en meemaakt.

Met haar durf ik alles. Door haar leer ik ook heel veel en had ik nooit gedacht ooit een hele verre reis te kunnen gaan maken in mijn leven. Maar door haar kon ik dit toch!

Wat ben ik al van Japan gaan houden, wat is dit een bijzonder land. Maar we willen nog naar zoveel andere landen en we weten ook al precies waarheen!

Heerlijk samen fantaseren en dromen over ons leven.

Ik heb toch blijkbaar best wel veel vrienden, maar ik zelf vind het zo moeilijk om het bij te houden.

Maar ik merk nu ook dat dat niet hoeft. Want echte vrienden die blijven en die begrijpen me. Zij begrijpen soms mijn enorme gekte in mijn hoofd en ze weten waar dit vandaan komt. Ze houden van me en dat doet me toch wel erg goed.

Er zijn veel mensen en wezens die van mijn lief en mij houden en die ons vaak mooie en lieve kaartjes sturen. Binnenkort gaan we naar lieve vrienden van ons.

Hier hebben we ook erg veel zin in. Fijn om hun weer even in het echt te kunnen zien en Bram gaat natuurlijk ook gewoon heerlijk mee! Lief dagboek, ik ben zo gelukkig.

Ik kan het soms (altijd nu eigenlijk wel) wel uit schreeuwen buiten!!! Van WAAAAAAA IK BEN ZOOOO GELUKKKIG!!!! En ik denk dat ik dat ook maar eens moet doen!

Gewoon één grote flinke brul (en dat kan ik wel met mijn volume). Haha! Ik heb gisteren maar eens een Konings Lied gemaakt haha ik werd zo gek van al die gekte om z’n lied heen. Wat een gedoe zeg allemaal, pfff.

Wat maakt het allemaal uit. Hier mijn Konings Lied geïnspireerd door de poeha van het zogenaamde ‘nieuwe’ Konings Lied.

Klik op deze link en klik dan op PLAY: http://eng.musicshake.com/song/201633

Ik heb weer een kruis op mijn hand getekend zodat die mij eraan herinnerd elke dag, dat alles goed is en goed komt. Omdat we nu even nog vol moeten houden twee huizen.

Toch zou ik Amsterdam gaan missen maar we gaan er dan nog wel vaak heen, lekker winkelen etc. Dat is super leuk!

Maar ik moet echt in de rust en in de stilte wonen, en bij en in de natuur.

Dit is voor mijn autisme het allerbeste en dat zien we dan ook heel duidelijk het verschil. In Amsterdam kan ik gewoon veel minder goed functioneren omdat daar meer chaos is voor mij en meer lawaai en onrust.

Als ik in Westhoek ben dan kan ik eigenlijk bijna alles.

Maar dan nog moet ik altijd om mijn autisme blijven denken.

De rust, natuur en de stilte doen mij en mijn lief heel erg goed.

Mijn lief kan overal wonen en leven (en dat heeft zij ook gedaan).

Ik kan dat niet helaas en dat weten we uit eigen ervaring. Ik heb in het verleden op heel veel verschillende plekken gewoond en uit ervaring weet ik nu heel goed wat wel en wat niet bij me past.

Ik weet sowieso wat ik nooit meer zou willen en dat hoeft gelukkig ook nooit meer!

Ik hou zo zielsveel van mijn lief, ze is mijn alles. We genieten zo ontzettend samen en we zijn er zo ontzettend voor elkaar met en in alles. En zo hoort het ook!

Vandaag ga ik weer een heerlijk Yby toverdrank voor ons brouwen voor een week lang. En vanavond ga ik heerlijk voor ons koken en dan in de tuin in het zonnetje samen opeten! Hmmmm!

Ik ga onze Bram ook nog even borstelen ;-) Snapter da? (zou mijn lieve schoonmoeder zeggen) hahaha!

Namasté!

Yby

Haalbare, tastbare liefde!

04/19/2013 14:03:00

Lieve moeder aarde, lief dagboek, …. Het zit in mijn hersenen, in mijn gehele systeem dat precies zo werkt en niet anders. Onhaalbaar is een vriendschap voor iemand zoals mij. In de zin van, niet een ‘tastbaar’ persoon ontmoeten.

Voor mij is dit onhaalbaar, een te zware opgave dat gigantisch veel van mij vraagt. Vandaag zou de dag aanbreken dat een (zogezegde vriend) bij ons in Amsterdam op bezoek zou komen.

Mijn partner is gewoon aan het werk en ik nam dan even voor mijzelf een paar uurtjes vrij voor deze bijzondere gast.

Hier ben ik dan al dagen van te voren druk mee bezig in mijn hoofd.

Want mijn veilige, vertrouwde (eigen) ritme dag wordt dan ineens heel anders voor mij. Hier moet ik mij altijd heel goed op voorbereiden.

Nogmaals whatsapp ik deze zogezegde vriend voor wat details, de datum, tijd en de dag wist ik al. Ik sms haar dat ik er zin in heb dat ze langs komt, maar juist daarop krijg ik geen antwoord terug.

Oei! ..... Paniek en onrust voel ik alweer in mijn hoofd opkomen!

Bevestiging heb ik erg nodig. Mijn gevoel heeft eigenlijk altijd gelijk, wat ook weer erg mooi is! Ik dacht hmm, nee dit gaat niet door! Maar ik wilde daar bevestiging op want anders snap ik er helemaal niets meer van.

Ik moet altijd precies weten waar ik aan toe ben, en nu voelde het voor mij allemaal niet duidelijk meer. Ik sms haar in de avond of ze misschien morgen (wat nu vandaag is) zin heeft om een hapje mee te eten.

Ze sms’te, ik krijg nu net een mailtje van mijn werk wacht even dan vertel ik je dit zo.

Ik wacht ……….

Ik wacht …….

Ik wacht ……..

Maar geen antwoord meer gisteravond. Onrustig in mijn hoofd ging ik naar bed want kwam ze morgen nu wel of niet? .....

Meteen in de ochtend vandaag sms’te ik haar weer, maar nu meteen met de woorden “kom je vandaag nog om plusminus half vier”?

Op een gegeven moment kreeg ik een sms’je terug met “Moment ……. Ik krijg nu net een telefoontje van mijn werk, waarschijnlijk gaat het niet door”.

Waarop ik meteen antwoordde ik ga er van uit dat het niet doorgaat want dit is me allemaal te ingewikkeld.

See ya!

En schreef haar nog even dat ik nu weer tenminste fijn kan schilderen. Daarna kreeg ik nog van alles binnen maar ik zette mijn telefoon uit want ik had het helemaal gehad.

Nooit neem ik wie dan ook iets kwalijk, ik vind dit voor mijzelf gewoon elke keer weer een hel. En wil dit gewoon niet meer die onrust steeds met zogezegde 'vriendschap' afspraken, bah!

Door mijn autisme lukt me dit gewoonweg niet. Het is me veelte veel. Ik kom met zoiets niet meer toe aan de dingen die ik juist zo fijn vind om te doen zoals SCHILDEREN!

Dagen zit je je dan weer voor te bereiden en dan gaat een afspraak niet door. En ik had er gisteravond al geen zin meer in omdat het zo onduidelijk begon te worden voor mij.

Ik ben blij nu dat ik heerlijk hier nu samen met lieve Bram aan het schilderen en spelen ben. Opgelucht ben ik dat ik nu weet dat het niet doorgaat.

Ondertussen denkend nee dit nooit meer! Hoe vaak ik in mijn leven al wel niet geprobeerd heb om een soort van zogezegde vriendschap te proberen te maken??? ………..

Met mensen??? ……

Nee, dit is gewoon niets voor mij. Niet in tastbare vorm tenminste. Maar via internet (Facebook, mijn website, email) en gewone post dat lukt me heel erg goed!

Hier moet ik het gewoon bij laten, dat andere dat laat ik aan de ‘gewone’ mensen over.

Want of IK zeg het elke keer af als de dag bijna aanbreekt als ik met een zogezegde ‘vriend’ zou hebben afgesproken. Of er is weer een kans dat diegene dat kan doen. Voor mij zo te ingewikkeld en te moeilijk!

Als ik iemand nog niet zolang ken dan vind ik soort van 'vriendschap' afspraak heel erg moeilijk. Bij deze zogezegde vriend die vandaag zou komen op bezoek, begon ik me eindelijk steeds meer vertrouwd te voelen en dan boem!

Voor mij te moeilijk, en ik doe het niet expres (logisch) het zit in mij. Mijn hersenen werken anders dan die van een ‘standaard’ mens.

Als autist zou ik dit altijd blijven houden. Jezelf accepteren dat is een prachtige lering, dat is heel erg belangrijk!

Steeds meer kan ik mijzelf zijn in mijn leven. Vergeet de mensen even! ..... Want! Ik heb tastbare vrienden, miljarden, Bram en alle andere dieren, bomen, bloemen en planten!

De hele kosmos is voor mij tastbaar en mijn vriend. Moeder aarde is tastbaar en is mijn vriend.

Ik ben het gelukkigste als ik geen mensenvriend heb. Ik ben het gelukkigste als ik niet met mensen om hoef te gaan, want ik vind dat het verschrikkelijkste dat er is.

Mijn partner, mijn muze, mijn adem, mijn alles is mijn beste vriend en het enige wezen naast de dieren dat mijn vriend kan zijn.

Op Facebook zijn voor mij vrienden maar die kan ik nooit als tastbare vriend hebben in mijn leven, maar dat hoeft ook niet. Zij begrijpen dat, en dat is fijn.

Het mooiste is, je hebt het stoffelijke, tastbare totaal niet nodig in de wereld. Want als je het goed doet! Dan kun je de wereld aanraken terwijl je achter je computer zit!

Je kunt de mensen en wezens voelen terwijl ze in "werkelijkheid' niet bij je zijn. Je kunt zelfs met hen communiceren, maar dit is weer een heel ander verhaal.

De enige mensen en wezens in tastbare vorm die ik zie (mee ‘om’ ga) zijn diegene die voor mijn kunst komen in ons straks prachtige galerie / winkel.

Alleen mensen en wezens voor mijn kunst die zie ik af en toe. Dit is wie ik ben, Yby en daar ga ik steeds meer naartoe. Het kost je je hele leven om te weten en te begrijpen wie je uiteindelijk bent (als je geluk hebt).

Want de meeste mensen komen er nooit achter wie of wat zij zijn. De meeste mensen lopen met oor en oogkleppen op.

Vannacht kreeg ik een prachtige droom toen ik al wist dat deze afspraak niet door zou gaan. Ik legde mij er al bij neer, en dat ging goed. Ik kon op een gegeven moment zacht en teder in slaap komen.

Door los te laten! .....

Ik zag mij zelf liggen op bed met knal felle engelen vleugels, ik had ze heerlijk en veilig om mij heen geslagen.

Ik voelde me geborgen en veilig bij mijn lief en Bram.

Er kwam een (noem ik even zo) lichtwezen bij mijn bed en zei tegen me. “Doe ze maar even af”. Ik keek haar verbaast aan en ze wees naar mijn vleugels. “Hang ze maar even in de kast zei ze”.

We moesten beide lachen en ik stond op uit bed en haalde de vleugels van mijn lijf en hing ze op in onze kast.

Daarna ging ik mijn bed weer in en viel weer in slaap. Ik begreep wat dit wezen wilde zeggen en waarom ik dit moest doen.

Ik lachte naar mijn lief vanmorgen (doe ik altijd en zij naar mij). Maar ik voelde zoveel meer kracht dan anders door mijn lijf stromen!

Ik ga niet opschrijven wat het betekende, want dit mag ieder zelf bedenken. Ik weet waarom ik dit moest doen, en ik moet nu huilen nu ik dit opschrijf.

.............

Want het enige dat ik kan zeggen is dat mijn leven steeds meer VORM krijgt! Steeds meer zie ik mijn weg, duidelijker en duidelijker. Steeds meer kom ik erachter wat mijn doel is en waar ik naartoe ga.

Waar wij samen mijn lief en ik naartoe gaan! Onze reis is nog maar net begonnen dat kan ik wel opschrijven! En hoe! Wow! Wat een ervaringen en wat een leringen elke dag weer!

Er staan wonderlijke dingen te gebeuren waar ik van vind dat de mensen (of ze er wel of niet klaar voor zijn) het mogen zien! Want er blijven altijd mensen op de wereld die nergens klaar voor zijn.

En ik heb geen tijd en geen zin om daar op te wachten!

Maar degene DE wezens die wel open staan en zien! Zij zijn voor mij belangrijk!

Ik ben niet degene voor tastbare ‘vriendschappen’ daar ben ik niet voor gemaakt. Ik heb een heel ander doel, ik ben heel anders dan de mens, met heel mijn wezen dat ik ben.

En dat accepteer ik en zie ik ook steeds meer.

Daarom kan ik hier ook steeds dieper over schrijven en mijn gevoel steeds beter verwoorden. Altijd zullen er mensen zijn die sommige woorden dat ik schrijf niet kunnen begrijpen.

Altijd zouden er dat soort schorriemorrie demonen en parasieten blijven bestaan!

Maar! Het enige mooie aan hen is dat zij leren ons over onszelf waken! Zij leren ons onszelf goed te beschermen! Zij maken ons sterk!

Wij hebben ze nodig om extra diep tot ons zelf te kunnen komen. Op een gegeven moment stoot je ze af zonder dat ze al bij je in de buurt durfden te komen.

Op een gegeven moment ben je zo gigantisch sterk. Je hebt de leringen in je leven zo goed begrepen en je kent de kracht en de magie van het leven.

Je kunt spelen met het leven en alle prachtige energieën om je heen! Als je zo ver bent, dan mag je erg TROTS op jezelf zijn!

De parasieten en de demonen zij voelen je kracht, ze voelen dat je anders bent dan anderen. Ze voelen de magie om je heen en dat maakt hen bang!

Eeuwig vanaf dat ik een kiem was, schuilde er al een kracht in mij. Een kracht dat alles aan kan en de wonderbaarlijkste vormen aan kan nemen.

Ik wist dat ik weg moest (het liefst zo snel mogelijk) waar ik op de aarde 'opgeroeid' was. Hier paste mijn wezen nooit in, in deze verschrikkelijke omgeving. Altijd voelde ik me al zo anders dan hen.

Nu ik 37 jaar jong ben, weet ik inmiddels waarom. Maar ik had hen nodig om te zijn wie ik nu ben en waar ik uiteindelijk naartoe ga.

Wie is Yby? Yby is niet in een paar simpele woorden uit te leggen. Daar heb ik eerst een heel leven voor nodig, een heel boek om over te schrijven.

Dit boek. Mijn dagboek dat voor ieder te lezen is.

Mijn boek is mijn leven, en daar is waar ik over schrijf. Een levend boek, waar ik zelf de regisseur van ben.

Wat ik over mijzelf al weet dat kan ik hier vormen in kleuren, woorden, klanken en beeld.

Yby is in ieder geval Geloven in Jezelf! In je kunnen en in je doen! Leren van je leven. Je ervaringen en alles dat je tegen komt op je pad. Leren van de planten, de bomen en de bloemen! Leren van moeder aarde, de sterren, de zon en de maan!

Leren van de dieren de insecten! Leren van je metgezel! Leren van de wezens die je tegenkomt op je pad. Nooit zijn zij daar voor niets gekomen. Denk er over na!

Schrijf het op en je zult inzicht krijgen over je eigen geschreven boek!

Jou leven maak JIJ zelf. Je creëert dat wat je uitzendt. Je bent je eigen kunstschilder, je maakt je eigen levende schilderwerken.

Zend je negativiteit uit dan krijg je dit dubbel terug in je leven. Zend je liefde uit dan krijg je dit evenzo dubbel terug! Maar kijk uit! Het moet wel echt zijn, het moet wel komen vanuit een puur hart!

Anders werkt het niet zoals JIJ zou willen. Maar het stopt nooit met datgene wat jij uitzendt. Nooit! Je zend wat je bent! ;-) .....

Wil je gelukkig zijn? Wees gelukkig! Voel je gelukkig! Denk aan gelukkige dingen! En het gebeurd in je leven!

Leer van alles dat je doet en op je pad komt. Voel wie jij wilt zijn! Leef ernaar en het komt uit! Wees niet bang, gooi je angsten aan de kant en vlieg!

Oefen dit en je leven zal gaan stralen! Wees lief tegen ieder, omdat je dit wilt en meent! Voel de liefde voor iedereen ook al hebben zij je veel pijn gedaan.

Blijf eeuwig de liefde voelen voor hen! Maar je hoeft nooit meer met ze om te gaan, dat verdien je ook niet. Laat hen gewoon voor wat zij zijn en gun hun het mooiste.

Maar denk vooral aan de mensen en wezens die er toe doen. Vergeet het allerbeste negatieve mensen uit het verleden.

Vergeet ze door niet meer (uiteindelijk nooit meer) aan hen te denken en je leven wordt alsmaar mooier. Je verandert je manier van denken, je frequentie verander je! Dat is alles dat je hoeft te doen. En het voelt zo goed! Yeah! ……..

Mensen die jou lastig vallen die krijgen een heel rot leven. Gemene mensen die krijgen hun verdiende loon, zij krijgen wat zij uitzenden en daar hoef jij je dus nooit druk over te maken.

Je hoeft alleen maar vrolijk en blij te zijn. Gelukkig en alles met liefde te zien!

Alles wat je uitstraalt geef je de wereld, geef je alles dat leeft om je heen onbewust ook. Wees altijd duidelijk en blijf focussen op je gevoel.

Want je moet het echt voelen. Je moet echt zijn en puur.

Een mooi 'einde' voor nu! Rijk gevulde haalbare, tastbare liefde dat ik voel voor ieder in de wereld en daarbuiten en daar omheen!

Namasté!

Yby

Voorwaarts MARS!

04/18/2013 13:19:00

Lief dagboek, lieve moeder aarde, mijn lichaam knapt steeds meer op! Alle (door ons zelfgemaakte) brouwseltjes helpen mij erg goed.

Wat zijn er toch veel wonderlijke toverdrankjes en zalfjes voor het oprapen voor ons allemaal. We hoeven alleen maar te willen ontvangen en erin willen geloven.

Mijn borstontsteking geneest! Wat is dit fijn en wat had zij de rust en herstel hard nodig! Nog steeds moet ik rustig aan doen, maar met de manuele therapie erbij gaat het nu alleen maar voorwaarts!

Als een bezetene ben ik aan het schilderen, ik ben weer bijna terug! Na een hele lange rust periode ben ik weer (bijna helemaal) terug!

Ik kom hier sterker dan ooit uit en dit merk ik aan mijn lichaam maar ook aan mijn geest. Elke nacht droom ik hele mooie maar vooral erg duidelijke dromen.

Steeds meer ben ik verbonden met het geheel (de kosmos en de natuur). Mijn lief gaf mij op Valentijnsdag een hele mooie, krachtige engelensteen die ik sindsdien altijd op mijn nachtkastje heb liggen.

Deze steen doet erg veel met me. Omdat ik sowieso al erg gevoelig ben voor invloeden van de maan, de natuur, energie, stenen, kruiden etc. werkt deze engelensteen erg goed bij mij.

Nu besef ik dat mede deze steen tijdens mijn zogenaamde ‘ziekte bed’ mij enorm heeft geholpen.

Ik kon goed bij mijzelf blijven en de oorzaken zelf opzoeken zonder behulp van een andere dokter.

Deze steen betekent erg veel voor mij. Ik voel haar krachtige, pure energie helemaal om mij heen. Ze hoort net als mijn lief bij me, zoiets voel je en niets voor niets gaf mijn lief deze steen aan mij.

Zij voelde dat dit moest en volgende haar gevoel. Zo mooi vind ik dat, dat is het leven.

Goed luisteren naar jezelf. De steen heeft mij gewaarschuwd vannacht, heel erg duidelijk en gezegd nu weet je het zeker!

Ja, ik weet het zeker en kan ik nu dat ene kleine stukje waar ik nog mee zat in mijn leven nu helemaal loslaten zonder pijn, verdriet of wat dan ook.

Ik had voor de laatste keer twee mensen gebeld een paar dagen geleden die mij veel pijn in het verleden gedaan hebben. En nog steeds deden (zelfs weer opnieuw aan de telefoon) want zo is het wel. Bah!

Na een jaar of zo belde ik hen weer op omdat ik zeker wilde weten dat ik dit moest doen, hen loslaten. En al gauw (na 2 seconden) hen aan de lijn al te hebben gehoord wist ik het al.

Hun stemmen alleen al werd ik misselijk van. Zo niet lief en zo vol bitterheid, wrok en eigenlijk enorme zelfhaat. Dat zij weer op mij af reageerde. Eigenlijk heel erg zielig voor hen.

Ik mag erg blij zijn dat ik hen niet meer in mijn leven heb, en dat ben ik ook. De steen heeft mijn gevoel nog eens duidelijk bevestigd.

Zij liet mij zien (door middel van mijn dromen) als ik met hen om zou gaan wat er dan met mij zou gebeuren.

Verschrikkelijke zware, negatieve energie, een donker zwart gat liet zij mij invallen en allemaal enge boze, gemene demonen raakten mij gemeen aan en scheurde mij kapot.

Ik voelde dit al weer erg sterk aan de telefoon, meteen! Wat een negatieve energie dragen zij bij zich. Ze maakten mij weer ziek en ik voelde dat dit heel erg verkeerd voor mij was.

Ze zogen mij totaal leeg en lachten mij alleen maar uit in alles wat ik zei of deed. Daarnaast liet de steen aan mij zien hoe gemeen zij over mij praten.

Hoe zij mij uitlachten samen met hun "gelijkgestemden". Allemaal enge duivels liet de steen mij zien.

En toen schrok ik van schrik wakker en hoorde buiten een enorme knal. Ik nam wat water en ging weer liggen en viel al gauw weer inslaap.

De steen gaf me nu een hele fijne droom. Ze liet mijn leven zien zonder deze verkeerde mensen. Ze liet mij zien dat ik hen los mag laten en dat dit NIET een teken is van NIET aardig zijn.

Maar juist voor jezelf opkomen en jezelf beschermen tegen het kwade in de wereld. Want zij waren juist degenen die jou nooit serieus hebben genomen en jij hen altijd.

Jij liet hen altijd zijn wie zij wilden zijn, maar anders om kon jij dit niet bij hen. De steen liet mij zien hoe fijn ik me voelde zonder hen in mijn leven en dat ik juist erg dankbaar mag zijn als zij JUIST UIT mijn leven zijn.

Dat ik dan heerlijk weer kan ademen!

” Je bent te goed voor hen”! Zei de steen tegen mij.

“Zij kunnen niet zien! Zij willen nooit zien! Zij zijn niet de genen die in jou leven horen. Zij zijn de demonen waar je JUIST heel erg voor uit moet kijken”!.

De steen en ik zijn erg sterk met elkaar verbonden en ik denk dat dat extra komt omdat ik haar gekregen heb van iemand die puur is en zielsveel van mij houd.

Ik denk dat de steen dan extra goed werkt. Ik voel me thuis bij mijn steen en ik voel dat ik steeds meer van haar leer.

Ze geeft me aanwijzingen voor mijn leven wat ik moet doen. Daarom sta ik nu ook (wat in mei uitkomt) in een internationaal kunstboek.

In dit kunstboek staan de beste (zoals zij beschrijven en zeggen) kunstenaars van over de hele wereld.

Zij hebben mij benaderd (deze organisatie zit in New York) of ik ook in hen boek zou willen staan omdat zij mijn kunst zo geweldig mooi vinden.

Dit vond ik echt heel bijzonder en heb ja gezegd. Ik had al gedroomd van te voren dat er iets speciaals in mei zou gebeuren met mijn kunst. De steen vertelde me dat ik geduld moest hebben, en dat had ik.

Al gauw kreeg ik een mailtje van hen.

In alle beste museums en galeries in Amerika en Europa komt dit bijzondere boek te liggen en ik vind het een eer dat ik hierin mag staan. Ze hebben twee mooie werken van mij uitgekozen, en ik vind dat zij een hele goede keus hierin hebben gedaan.

De twee schilderwerken die je ziet nu hier op deze dagboek bladzijde die komen in dit boek.

Steeds dichter kom ik bij mijn doel. Ik ben nog jong en ik heb al zoveel bereikt in mijn leven. En JUIST laat mijn steen (door mijn dromen) weten dat ik altijd de demonen en parasieten uit mijn leven moet laten want zij zijn stront jaloers en zouden altijd proberen iemand dwars te zitten.

“Zij vergeten alleen dat zij jou hierdoor alsmaar sterker en krachtiger maken! Jij wordt Yby alsmaar wijzer en zij worden alsmaar dommer en uiteindelijk zou deze zware last van jaloezie en haatdragendheid, wrok, verbittering hun het leven kosten. Want zij gunnen een ander niets omdat zij zelf niets hebben. Hen dromen komen maar niet uit en dat doen zij zelf. Omdat zij niets zijn dan lucht”. Zegt mijn steen.

Ze heeft gelijk, en zo is het altijd al geweest met gemene mensen, demonen en parasieten. Zij zitten vol haat en vijandigheid. Zij willen andere wezens nooit zien, zij hebben iets in hen hoofd en zo is het en niet anders.

Zij hebben altijd gelijk. Met hen mag je niet eens communiceren want het is levensgevaarlijk want het is alleen maar lucht en lost op in de lucht bij elk woord dat je uitspreekt bij hen.

Dat is ook zonde van je kostbare tijd hier in het leven! Je hebt zoveel MOOIS te doen en te ontdekken! Jippie!

Zij willen niets horen van jou. Zij zijn erg zielig en deze mensen kun je niks mee en moet je ook niks mee willen. Door niet meer aan ze te denken door speciale technieken die je hier extra bij kunnen helpen zorg jezelf dat ze oplossen.

Dit is heel goed! Elk jaar, maand, of zelfs al in weken of dagen kun je leren hier mee om te gaan. Iedereen kan dit!

En het geneest en er over schrijven lucht ook erg op! Delen want zoveel wezens laten hen leven nog veel te veel leven door anderen en dat is natuurlijk DOM!

Mijn kracht (eerste kracht) dat ik leerde in mijn leven was loslaten! En doordat ik dit heb kunnen doen, ging mijn leven steeds meer vorm krijgen. Juist door negatieve mensen uit te bannen, krijg je er zoveel moois voor terug.

Dit is echt heel belangrijk. Er leven gewoon zware, en verschrikkelijke slechte mensen waar je goed voor uit moet kijken op deze wereld. Maar je hoeft gelukkig niets met ze en dat maakt het allemaal zoveel fijner!

Ik heb ze puur voor mijzelf nog één keer gesproken (na een jaar). Ehum, dat kon je geen gesprek noemen maar toch (ging nergens over). Dit moest ik doen en nu is het goed.

Ik moest het zeker weten! En nu is het goed, meer dan goed! Jippie! Zoiets lucht zo erg op! Dat is groeien en bloeien! Dat maakt je gelukkig, zo intens gelukkig diep van binnen.

Het geeft je zoveel nieuwe vrijheid en kennis! Je moet niks en je bepaalt zoveel zelf in je leven! Waarom jezelf pijnigen als je jezelf alleen maar mooie dingen kunt geven!

Ik groei dankzij het leven wat zij mij geeft aan geschenken en leringen om te groeien en te bloeien. Je mag even schreeuwen van verdriet, dat is goed. En JUIST tegen diegene die je pijn gedaan hebben.

Ik wil hier nooit mee blijven zitten, dat is nooit goed. De steen liet via mijn dromen heel duidelijk hoe zij zijn.

Hoe gemeen zij zijn en hoe zij mij nooit als een serieus wezen hebben gezien.

Zoiets deed even pijn, maar door die pijn moest ik heen en het is zo fijn dat ik dit heb gedaan. Uiten van je gevoel is zo belangrijk anders krop je het op en wordt je ziek. Dan krijg je blokkades en dat is niet goed.

Nu ben ik weer een hele stap verder in mijn leven en dit helpt mij op een nog beter en sneller herstel! Letterlijk alle last van je afgooien!

Het idee dat je nooit hun stem meer hoeft te horen of ook maar iets van hen leven hoeft te zien, dat doet mij zo ontzettend goed. Dit maakt mij zo intens gelukkig en blij en je hoeft daar totaal geen energie meer in te steken.

Gewoon nooit meer! Zo heerlijk, ik voel me zo bevrijd! Ik denk nu laat anderen dat maar lekker doen! Ik heb mijn handen al super leuk vol aan mijn eigen heerlijke POSITIEVE leven!!!

Olé!!! Jiiiihaaaa!!!!

Weer heel wat zorgen minder!

Dan kijk ik naar de lieve mooie, ECHTE pure wezens op mijn pad, en dan denk ik wow!

En wat zijn zij dan (deze demonen) lachwekkend zielig zoals zij mij altijd uitlachten en niet serieus namen zo zie ik hen nu.

Ik wilde hen nooit zo zien want dat vond ik niet nodig. Maar de steen laat mij zien dat dit mag, omdat zij niet eerlijk zijn en erg zielig. Zei zegt "Zij zijn ziek en knoop dit voor altijd goed in je elfjes oortjes!".

Schrijven, wat houd ik daarvan. Wat raad ik dit ieder aan. Schrijven is zo fijn en heelt net als schilderen en componeren.

Ik ben zo dankbaar dat ik lieve wezens om mij heen heb die echt van mij houden en mij zien zoals ik ben. Met alles erop en eraan. Mij accepteren als Yby, een androgyn, autistisch wezen.

Het is zo makkelijk zegt de steen via mijn dromen! “Yby, je hoeft alleen maar te voelen. Bij wie voel jij je goed? En bij welke mensen voel jij je erg verdrietig en niet op je gemak? Duidelijker kan niet! Luister altijd naar je gevoel en dan weet je meteen of je goed zit of niet goed zit”!.

Mensen die jou niet willen zien als de Yby wie jij bent, die zijn niet belangrijk. Zij bestaan niet. Zij hebben niets bij jou te zoeken. Die zie jij niet en die ken jij niet en je wilt hen ook NOOIT kennen. Zij zijn niets. En zij lossen vanzelf op!

Jippie! Elke nacht weer krijg ik weer nieuwe lessen en elke dag weer op mijn pad laat het leven mij zien precies hoe het wel en niet moet. Wat bij mij hoort welke weg ik het beste kan gaan en dat is niets anders dan de weg van mijn eigen dromen! Jippie!

Ik leef mijn dromen en daar gaat het om in het leven!

Dat zijn de lessen die ik leer en mag ontvangen! Ik leef mijn dromen en leer elke dag meer en meer! Ik ontwikkel en bloei! Ik ben mijn lichaam en mijn geest nu ik me weer steeds beter kan bewegen goed aan het trainen.

Ik merk een gigantische vooruitgang! Dit is zo wow!

Voor de andere lieve wezentjes die ook zo gevoelig zijn, autistisch, hoog gevoelig of wat dan ook. Denk alsjeblieft altijd heel erg goed om jezelf!

Let op de demonen om je heen! Haal alleen positiviteit in je leven en ban negativiteit altijd! Dan komt het altijd goed met je! Blijf je dromen leven!

Ik ga weer verder met mijn dromen leven!

Hier een work in progress:

Ik ben ERG TROTS op mijzelf! En ik ben vooral erg dankbaar voor alles wat ik krijg in mijn leven aan liefde en mooiste geschenken en leringen etc. Echt wow!

Ik ben ontzettend blij, tevreden en gelukkig, want ik leef in overvloed! Ik leef van de liefde! Ik leef mijn dromen samen met mijn lief!

En dit blijf ik altijd doen! Lang leven het mooie leven en omhels het leven, dans het leven! Vlieg! Yesss!!!

Namasté van Yby

Fryslân here we come!

04/16/2013 21:09:00

Lieve moeder aarde, lief dagboek, yeah! Yeah! Yeah! …..

Gisteren is mijn lijf heel goed onderhanden genomen bij de manuele therapeut. Al mijn ribben heeft ze gedaan (en dat zijn er veel), mijn nek wervels en mijn ruggenwervels.

Daarna hebben we fijn in de Jordaan op het terrasje in de zon gezeten, heerlijk! Wat troffen we het met het weer en wat heb ik vandaag alweer veel kunnen doen!

Door de behandeling voel ik wel wat na pijn, maar dit is normaal. Alles moet even weer wennen aan de ‘normale’ stand (en andere stand).

Mijn kurkuma drank doet goed haar best, mijn ontsteking is al flink aan het helen. Hier zijn we ontzettend blij om want dit betekend nu ook dat ik het minder benauwd heb! En ik kan weer langer lopen etc. Zo fijn!

Deze week ben ik weer begonnen met schilderen en vandaag heb ik het portret van Amy Winehouse af gekregen. Zo fijn en ik ben erg tevreden!

Het wordt uiteindelijk een vierluik met allerlei verschillende Amy gezichten, elke keer weer anders.

Ik vind het een hele leuke opdracht om te doen. Dit is het resultaat (de tweede van de vier):

Nu ben ik bezig met een nieuwe schets voor een nieuwe opdracht, ook weer een portret. Heerlijk dat ik weer kan schilderen!

Nu lig ik even weer op bed en moet mijn lichaam even rusten, maar het gaat zoveel beter! Ik heb zelfs vandaag weer heerlijk kunnen koken! Wat is het dan fijn als je weer dingen kunt doen!

Wat ben je dan dankbaar voor je handen, benen, rug je alles dat het werkt!

Mijn lichaam is zo heilig voor me en dankzij mijn gezonde leefwijze, manier van denken en geneeskrachtige kruiden en specerijen etc. Heelt mijn lichaam weer!

En dankzij mijn aller liefste, mooiste lief! En Bram die elke dag naast mijn bed ligt (nu weer) en goed over mij waakt.

Ik ben ook bezig met een documentaire over mijn autisme hoe dit mijn dagelijkse leven beïnvloed. Maar ook over mijn handicap (lichamelijk) en mijn kunsten.

Een documentaire over Yby. Ik heb geen idee hoe die er uiteindelijk uit gaat zien en misschien wil ik er ook een paar dierbaren van mij in hebben (als zij dat willen natuurlijk).

Maar ik wil hun ook beschermen en niet iedereen hoeft te weten wie mijn dierbaren zijn. Want zij zijn me TE dierbaar om te laten zien. Dus dat laatste weet ik nog niet.

Nu heerlijk aan het schrijven in mijn beste vriend, mijn dagboek onder het genot van een heerlijk bakje groene thee (hebben we meegenomen uit Japan).

Sinds lange tijd gaan we straks weer naar Friesland, hier hebben we ontzettend veel zin in! We denken dat dit wel weer kan, als ik maar nog steeds rustig aan blijf doen.

Autorijden dat kon ik namelijk niet meer door mijn borstontsteking.

Mijn lief is nu druk bezig om haar boekhouden te doen, dat van mij heb ik gelukkig paar dagen geleden al gedaan.

Is niet het leukste werk, maar het hoort er allemaal bij. Vrijdag komt één van mijn beste vrienden hier, daar heb ik erg veel zin in.

We hebben elkaar al weer even niet gezien en we hebben nog heerlijke groene thee voor haar uit Japan. Ze is lief en erg wijs vind ik.

Een hele krachtige vrouw en ik tref het heel erg met haar als vriend! We kunnen en mogen gewoon zijn wie we zijn en we begrijpen elkaar heel goed.

Niets is vreemd en dat is zo fijn! Ze is een wezen vind ik en we vinden onszelf allebei twee aliens haha. Het mooie is we hoeven niets in onze vriendschap, we verwachten niets van elkaar en dat is zo relaxed!

Dan kan een vriendschap ook eeuwig duren!

Ik ga vanavond vroeg naar bed en morgen er niet te laat uit want dan wil ik verder met mijn nieuwe opdracht, heb ik zoveel zin in!

Ik ben zo gelukkig moeder aarde, ik ben zo dankbaar voor het leven dat ik heb. We hebben het goed samen en we genieten elke dag van de mooiste dingetjes in ons leven.

Up to Westhoek! Yeah! Up to Fryslân!

Jihaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!

Namasté!

Yby

De verdwaalde sok van Yby

04/13/2013 18:34:00

Als ik alles gestructureerd heb in mijn leven, althans een vast huis, werkplek en galerie dan is er niks met me aan de hand bijna. Het is ongelofelijk wat dit uit kan maken bij een autist om goed te kunnen functioneren in de meestal chaotische mensen wereld.

Straks hebben we dan ook de rust, en daar hebben we ontzettend veel zin in! Wat verheugen we ons om ons huis straks helemaal klaar te hebben in het mooie Friesland!

Nu is het voor mij nog even (extra) afzien, maar we kunnen ook vaak erg (gelukkig) om mijn eigenaardigheden lachen in deze voor mij nu even in mijn hoofd wat chaotische periode.

Elke dag doe ik wel weer iets ‘geks’, wat voor ons eigenlijk allang niet echt gek meer is. Maar we zwiepen er een positieve draai aan! We hebben lol erom en dat is best leuk!

Sinds wij nu even veel minder ongestructureerd leven in Amsterdam en dan weer in Westhoek heb ik (o.a.) last van verdwaalde sokken. Hoe is dit mogelijk? Maar toch is het zo.

Ik voel me zelf soms net een verdwaalde sok! Maar wie heeft er niet ooit eens last van verdwaalde sokken???!

GRAAG plaats jouw verdwaalde sokken verhaal hieronder!

Je doet de was, je propt van alles in de wasmachine en heel veel sokken vind je weer netjes terug bij elkaar. Ze zijn een prachtig setje! Maar wat is dit! Een sok zonder andere sok?

Waar is de andere sok in godsnaam gebleven? Nergens kunnen wij ze meer terug vinden.

Wat is er met ze gebeurd? Wanneer hebben wij ze over ons hoofd gezien?

Nooit eerder had mijn lief last van verdwaalde sokken bekende ze mij sinds ze mij kent. Ik weet niet of ik hier blij mee moet zijn.

Ik ben bang dat de verdwaalde sok ‘probleem’, (‘raadsel’) toch bij mij ergens ligt.

En echt waar ik heb niet (ehm, altijd) twee verschillende sokken aan hoor! Maar ik moet nu wel! Want ondertussen ligt er een steeds groter wordende alleenstaande sokken berg in mijn kast helft!

Wat moet ik dan? … Toch begrijp ik niet hoe ik dit voor elkaar krijg steeds maar weer.

Stiekem ben ik wel wat jaloers op mijn lief, hoe doet zij dat! Elke keer netjes, keurig zelfs haar bijpassende sokjes netjes bij elkaar! Ik begrijp er werkelijks niets van!

Ik voel me net als mijn verdwaalde sokken een afgedwaalde sok! Soms weet ik gewoon niet meer even hoe en wat waar overal zit.

Maar gelukkig duurt dit volgens mijn lief nog maar een paar maanden, en zij heeft helemaal gelijk.

We hebben zo gelachen om mijn sokken. Maar het blijft voor ons beide een raadsel waar de andere sokken gebleven zijn. Mijn lief zegt “hoe krijg je het toch voor elkaar”!

Ik weet het echt niet!

Ik weet zeker dat ik NIET de enige ben in Nederland of op de wereld die dit vaak heeft?

Toch? ……

Het bijzondere hieraan is, dat we echt nergens maar dan ook nergens de andere sokken meer terug kunnen vinden. Ze zijn echt weg!

En ja! Dit is natuurlijk weer een echt waargebeurd verhaal! De verdwaalde sok van Yby! Of kan ik beter schrijven: “Yby de verdwaalde sok?”. !!!!

Namasté!

Een autist kun je zien als een sjamaan! Een tovenaar!

04/12/2013 15:07:00

11 april ’13

Lieve moeder aarde, lief dagboek, oooh even chillen …. Even geen pijn maar ontspanning met een heerlijk biertje op bed!

Dit mag dan ook helemaal van mij op mijn geboortedag! Straks gaan we Indiaas eten en daarna film kijken! Misschien wel twee of documentaires over autisme.

Wat ben ik verwend vandaag door mijn lief en de postbode bracht ook nog een magisch, vrolijk pakketje van lieve Jolanda. Zij heeft een zee engel voor me gemaakt. Ik wist niet wat ik zag, wat mooi!

Zij maakt echt de mooiste creaties! Zo betoverend mooi!

Ik heb ook al een echte engel sieraad voor om mijn hals van zilver van haar gekregen.

Ze is een wonder creatuur! Uniek als er maar weinig van bestaan en waar de wereld TROTS en zuinig op mag zijn.

Hier een gedicht van mij .. Woorden dat nu vanuit het diepste uit mijn ziel komen, hopend op herstel, en in volle eerlijkheid geschreven:

Mijn lijf even zo diep gezonken … Vol met pijn van flink stekende doornen in mijn huid. Soms voel ik me zo verloren en dan kom jij weer en haalt me eruit!

De pijn is soms zo heftig en niet meer te verdragen en duurt zo lang! Al meer dan 21 dagen en dat maakt mij soms heel erg bang.

Dan schreeuw ik het uit en weet niet meer waar ik het zoeken moet. En dan kom jij mijn lieve schat en geeft mij weer moed.

Je houd me vast tot dat ik weer wat rustiger wordt. De pijn is een verschrikkelijke hel ik wil dat het STOPT!

Vechten dat moet ik nooit doen, dit helpt niet je moet het je eigen lichaam laten doen.

Je mag er over schrijven dat is zo goed. Het is de LIEFDE voor jou lieve schat die geeft me mijn moed!

Ik weet ik ben er nog niet, dat voel ik aan mijn lijf. Zij heeft veel nodig nu aan rust, mijn lichaam krijst.

Ze is helemaal in de war en heeft ontzettend veel pijn. De wervels zitten allemaal scheef en steken door mijn vel. Scherpe speren dwars door mij heen, het is een ware kwel!

Maar jij mijn lief en een aantal dierbaren houden mij rechtop. Ook al wil ik nu zoveel liggen en ben k helemaal op.

Vandaag is mijn geboortedag en ik wil zeggen tegen jou.

Ik hou van jou en wat ben ik trots op mijn lieve, lieve, mooie vrouw.

Ik geef nooit op!

Yby

Vrijdag 12 april 2013

Lief dagboek, lieve moeder aarde, ik heb vandaag heel lang geslapen (tot 12:30 uur), zo moe ben ik steeds. Mijn hoofd kon mijn geboortedag gisteren niet aan.

Ik heb een flinke hekel aan mijn geboortedag. Vele rot herinneringen komen deze dag altijd extra bij mij naar boven. Bah, gewoon echt niet leuk.

Allemaal van vroeger en dat heb ik ook flink achter me gelaten, maar op deze dag komt er dan toch weer een hoop zooi en rot gevoel naar boven, dat verschrikkelijk is.

Ik heb het moeilijk nu, gisteren op mijn verjaardag hebben we niet veel meer kunnen doen omdat ik me zo rot voelde.

Maar toch nog één hele mooie film gezien!

Mijn autisme vind ik vaak een enorme last, vooral als het om verandering gaat en geen structuur even meer hebben in je leven. Dan is het echt een hel.

Ik moet nog een half jaar of zo volhouden tot dat ons huis helemaal klaar is en dit is voor mij echt ontzettend moeilijk.

Ik zal niet alle details opschrijven want de vorige keer dat ik dat deed toen had één of andere gek de politie naar mijn huisje gestuurd. Dat moet je dus vooral nooit doen als ik me zo voel!

Dan wordt het alsmaar erger en erger in mijn hoofd. De politie in Westhoek die ramde toen op mijn ramen en deuren echt zo verschrikkelijk, zij hebben het bij mij dan ook totaal verpest. Wat een klootzakken zijn dat zeg!

Ik kan alleen nog maar huilen (zonder tranen) en ik schrijf hierover omdat het niet altijd alleen maar leuk is in mijn leven door mijn autisme (juist door mijn autisme).

Als mijn partner mij gisteren gefilmd had dan zagen jullie een hele andere Yby dan jullie wellicht zelf hebben bedacht of willen zien. Autisme doet veel met iemand.

Jullie zouden mij dan totaal verward hebben gezien, een heel ander gezicht. Dan weer een uur alleen maar voor mij uit staren en dan weer verwarde dingen zeggen (uitspreken).

Nu! Nu voel ik me nog steeds niet goed. Ik mis mijn schilderen, ik mis mijn composities, ik mis Westhoek, ons huis (dat nog niet klaar is).

Ik mis vooral de rust en de natuur dat zo goed voor mij is. Maar we weten even geen andere oplossing, dan wachten tot dat het allemaal klaar is.

Bij mij heeft het nooit te maken met willen of geduld hebben, nee zo werkt het niet in mijn hoofd. Bij mij is structuur, overzicht (dat ik nu niet heb), rust (natuur om mij heen) erg belangrijk.

Dat geeft mij veiligheid en duidelijkheid. Mijn spulletjes heb ik niet om mij heen al meer dan een half jaar en er komt waarschijnlijk nog een half jaar bij voordat ons huis klaar is.

Ik moet hier doorheen want we houden zoveel van elkaar. Dan vind ik mijn autisme zo kut! Zo verschrikkelijk kut en word ik hier erg verdrietig door.

Dan wilde ik dat ik zo anders was, een ‘normaal’ mens die hier wel makkelijker mee om kon gaan.

Ik sluit me nu de hele tijd op en door mijn ontsteking in mijn borst kan ik ook niet zoveel meer. Onze slaapkamer is nu voorlopig even mijn veilige thuis. Bram ligt steeds bij me en af en toe spelen we wat (gooi ik zijn knuffel weg).

Ik heb nergens zin meer in, ik zie het even niet meer zitten en dat mag. Ik lig ook al meer dan 21 dagen op bed en elke dag heftige pijn. Ik mag me nu ook even zo voelen.

Elke dag weer opnieuw benauwt, maar ik geef niet op. Natuurlijk niet. Maar ik wil laten zien aan de wereld wat autisme met iemand doet. Waar autisme toe in staat is.

Ik zeg dan alsmaar ik wil dood, ik wil dood, ik wil dood. Maar diep in mijn hart wil ik natuurlijk helemaal NIET dood! Je wilt gewoon (ik dan) dat de verwardheid ophoud in je hoofd!

Dat het stil wordt dat het overzichtelijk wordt. Want ik ben ontzettend gelukkig met ons leven samen, dat heeft er ook niets mee te maken. Het is mijn autisme.

Dat sommige (ik denk best veel) autisten zelfmoord plegen dat is niet zo vreemd. Ik vind dat hier vrij over gesproken moet worden, en dat ieder dat moet lezen. Waarom? Omdat dit erg serieus genomen moet worden dit onderwerp bij autisme.

En niet paniekerig of weet ik veel wat op gereageerd wordt door ondoordachte niet wetende mensen die niet weten wat ze schrijven. Een autist kan zo erg in de war raken in zijn of haar hoofd, zo ontzettend overprikkeld dat je het allemaal niet meer ziet zitten.

Je overziet je leven niet meer.

Je kunt alles niet meer helder zien en in mooie blokjes neerzetten. Dat hoort daar en dan komt dit en daarna zet ik dat neer. Nee, alles is een flinke puinzooi in je hoofd en dat komt doordat je OF!

Te veel aan prikkels gehad hebt (drukke supermarkt, feestje met veel mensen, erg lawaaierige omgeving) etc.

Of het komt bijvoorbeeld doordat je verandering hebt meegemaakt in je leven (of dit nu veel of weinig is maakt niet uit).

Je verhuisd bent, andere omgeving bent, andere mensen om je heen hebt, in een drukke buurt bent, niet je eigen bekende spulletjes meer om je heen hebt.

Dit alles kan maken dat je overbelast wordt in je hoofd.

Bij mij is het nu extra erbij mijn pijn in mijn lijf, benauwdheid etc. al meer dan 21 dagen op bed, niet kunnen schilderen, componeren, zingen, dansen, niet een vaste plek nog even heb, in een stad woon met allerlei mensen nu nog even (wat ik zo moeilijk vind en daarom niet de deur uit kan), ik niets kan door mijn ontstoken borst (niet veel lopen etc.).

Ik mis de natuur de rust waar ik niemand tegen hoef te komen (wat we straks in Westhoek gelukkig hebben). Ik kan niet tegen mensen, en drukte, ik wil niet communiceren (praten).

Als ik wandel in de natuur dan wandel ik en geniet van alles om mij heen, ik heb geen zin om hoi of daag te zeggen tegen mensen, en ik wil niet met ze praten. Ik heb daar een verschrikkelijke hekel aan.

Ik wil geen vrienden, dan ben ik het gelukkigste, ik wil vastigheid. 1 huis samen, alles bij elkaar op 1 plek in een rustige omgeving. Je eigen kledingkast en alles overzichtelijk.

Duidelijkheid en structuur, dat komt er allemaal aan voor mijn lief en mij. Maar ik moet hier nog doorheen, het is voor mij echt gigantisch zwaar nu. Mijn lief wil het net zo graag dat het huis er al helemaal stond, maar zo werkt dat natuurlijk niet (was dat maar waar).

Maar bij mij werkt het allemaal nog eens dubbel op dat is moeilijk uit te leggen aan iemand die dat niet heeft. Maar mijn lief begrijpt mij gelukkig heel goed, en dat is voor mij het allerbelangrijkste.

Ik schrijf ook zoveel mogelijk en zo duidelijk mogelijk over mijn autisme omdat ik wil dat andere mensen hier ook van leren. Veel mensen komen met autisme in aanraking, de hele wereld heeft met autisme te maken!

Maar evenzo hoop ik dat ook de mensen die mij vroeger hebben gekend mij nu ook beter begrijpen en die me in de steek hebben gelaten om mijn gedrag omdat ze dat niet aanstond. Omdat ik niet zo deed zoals zij verwachtten van mij.

Ik hoop dat alle mensen niet meteen oordelen over een autist en al helemaal niet tegen een autist gaan zeggen, jij bent helemaal niet autistisch, want hierdoor raakt een autist nog meer in de war en wordt bang voor jou, en wil nooit meer met je omgaan.

Sommige mensen waar je vroeger mee om ging en die niet wisten dat je autistisch altijd al was geweest die willen dit vaak nog steeds niet zien.

Dit is erg verdrietig voor een autist, heel erg verdrietig. Veel mensen willen ook gewoon niet weten of zien dat je autistisch bent. Ze zeggen voor mij ben je gewoon wie je bent.

In mijn geval zeggen ze dan, voor mij ben je gewoon Yby en blijf je Yby. Maar ze vergeten dat mijn autisme Yby is, dat mijn autisme mijn hele zijn beïnvloed.

Het is een moeilijke wereld voor een autist om in te leven hier tussen zoveel mensen op deze aardbol.

Door mijn autisme ben ik juist wie ik ben, en schilder ik hoe ik schilder. Ik componeer en zing op mijn manier omdat ik autistisch ben. Als ik niet autistisch was geweest dan was ik niet Yby.

Alles in het leven is zo ingewikkeld voor een autist omdat alles begrepen moet worden en daar kun je als autist niets aan doen. Je doet er erg lang over om iets te begrijpen want je wilt elk detail begrijpen anders snap je het nog steeds niet.

Bij elke autist werkt het natuurlijk weer anders maar de basis vorm in de hersenen werken eigenlijk hetzelfde en daar kun je een autist dan ook aan herkennen.

Zij herkennen elkaar ook onderling. Door het zien van documentaires of films dat gaat over autisme herkennen zij vaak dingen en dat is fijn voor hen.

Dan voelen zij zich minder alleen en dat zij gelukkig niet de enige zijn die zo zijn en denken op deze wereld.

Ik denk dat een relatie voor vele autisten moeilijk zijn om te onderhouden dat komt omdat zij zo hun eigen regeltjes, ritme en eigen gemaakte structuur nodig hebben.

Maar toch is het niet onmogelijk, absoluut niet! Een autist heeft iemand (partner) om zich heen nodig die je laat zijn wie je bent en echt naar je wilt kijken.

Een partner die zich ook verdiept in autisme anders is het onmogelijk om samen iets te beginnen, want anders begrijp je niks van elkaar.

Anders om moet een autist evenzo haar partner goed leren kennen en begrijpen. Dit heeft veel tijd nodig. Maar als het goed is hebben jullie samen je hele leven om te leren.

Ik had nooit gedacht dat ik bijvoorbeeld ooit in mijn leven Japan zou gaan zien, voor mij als autist eigenlijk niet te doen. Maar kijk! Juist omdat ik z’n mooie en geduldige partner heb konden wij samen dit aan.

Tuurlijk is dit niet makkelijk, maar we did it! We weten nu ook doordat we dit gedaan hebben waar we de volgende keer nog beter op moeten letten, zodat het de volgende keer alsmaar beter en beter gaat.

Door te doen leer je. Je weet al heel gauw wat je absoluut NIET kunt in een ‘vakantie’ en wat wel.

Je moet al ware samen een ritme vinden dat voor beide goed is. Ook in je dagelijkse leven. We hebben bijvoorbeeld vandaag onze deurbel uitgeschakeld! Voor mij een verademing!

De wekker die elke morgen gaat voor mijn lief haar werk, wordt ook rekening mee gehouden. Eerst horen we heel zacht vogeltjes in de verte fluiten en gaat er heel geleidelijk dimmend licht aan.

Daarna horen we een kwartier later krekeltjes, die worden dan uitgezet en daarna horen we nog één keer krekeltjes en dan mogen we nog even liggen (5 minuten) en dan eruit.

Dit is voor mij een hele goede manier om wakker te worden, heel geleidelijk en niet ineens gigantisch veel kabaal, want dan kan ik mijn hele dag wel in de vuilnisbak gooien want dan kan ik daar niets meer mee.

Ook geen ‘vrienden’ onverwachts kunnen bij ons over de vloer komen dan gaat het helemaal mis met mij. Raak ik totaal van slag en komt het niet meer zomaar goed deze zelfde dag.

Het leven met een autist is niet eenvoudig in het begin. Je moet heel veel leren en weten van elkaar, dat moet in elke relatie natuurlijk. Maar als je met een autist (dat is nu éénmaal zo) samen leeft dan is alles niet vanzelfsprekend. Niks is vanzelfsprekend!

De taal dat je samen tegen elkaar spreekt is ook erg belangrijk, anders begrijp je werkelijks niets van elkaar. Je moet vooral erg duidelijk zijn in je woorden.

Bijvoorbeeld als je zegt tegen een autist, ik kom zo of straks weer, dan begrijpt een autist er werkelijk nog niets van. Want wanneer is zo en wanneer is straks?

Hoe laat is zo? Hoe laat is straks? Een autist kan hier door al erg in de war raken.

Tussen 14:00 uur en 18:00 uur komt er straks iemand voor de verwarming.

Pfffff, ooooh my god!!! Hartkloppingen, benauwd, koude rillingen! Mijn lichaam reageert hier meteen op!

En mijn gedachtes gaan flink te keer! Ik dacht het niet! Dat is meteen wat ik dan denk, ik dacht het niet!

Ik raak dan meteen in paniek in mijn hoofd, kan het nog onduidelijker!

Een vaste tijd dat heb ik nodig dat hebben autisten nodig anders raakt hun totale schema, dag ritme in de war (dan is het inderdaad DAG! Ritme! ))) .....

Maar! ......... Liefde overwint alles, en zo is dat bij ons ook! We kunnen er ook heel vaak om lachen gelukkig, dan komen we in hele bijzondere situaties ineens terecht.

Omdat ik sowieso heel anders de wereld in kijk dan andere ‘gewone’ mensen.

Mijn denken is zo anders en ik formuleer alles anders. Maar probeer als ik bij ‘gewone’ mensen ben me altijd aan te passen, want als ik dat niet doe dan wordt het al helemaal niets met communiceren.

Ik besef me en dat is eigenlijk best diep triest, dat ik voor het eerst mijzelf helemaal kan zijn bij mijn partner. Ik kan eerlijk zeggen hoe ik me voel zonder dat je partner het niet meteen wegsmijt of je uitlacht of boos op je wordt.

Ze begrijpt me, en als dat niet meteen zo is dan praten we erover tot dat we elkaar begrijpen.

Mijn partner is reuze sterk, en reuze geduldig, zacht, lief en houd echt heel van mij. Met alles houd ze van mij en ik houd met alles wat ik in mij heb van haar.

We weten het en voelen het, al vanaf het eerste moment dat wij het voor elkaar zijn. Wij vullen elkaar met alles aan. Ongelofelijk maar zo mooi! We hebben alles voor elkaar over.

Echt alles.

Voor nu hebben we samen besloten dat we dit nog door moeten zetten. Dat we alles eraan doen om het voor mij ook dragelijker te maken en vooral zorgen dat mijn lichaam eerst beter wordt.

Want dit geeft mij ook veel extra prikkels. We worden alleen maar sterker. We doen het allemaal samen en gaan er samen helemaal doorheen.

Voor het eerst leef ik, voor het eerst heb ik iemand om mij heen die echt heel veel van me houd. Die echt kijkt wat goed is voor ONS.

Niet voor één iemand, nee juist naar ons beide. Wij doen het zo goed en krijgen straks ook begeleiding puur om alles nog beter in te kunnen delen en puur om ons hier doorheen te helpen nu we nog even niet veel structuur hebben.

Maar we weten dat het niet lang meer duurt en ik tel de maanden af! Straks rust, straks echt helemaal echt leven samen!

Onze liefde kent geen grenzen, dat is duidelijk. Mijn lief is mijn alles zonder haar was ik hier niet meer geweest, dan had ik (want zo is het) al lang zelfmoord gepleegd.

Want zo stond het ervoor met me, en dit is helemaal niet iets van ooh wat erg en ooh wat verschrikkelijk en om angstig etc. over te doen. Dit is ook het leven! En dit is het dagboek van een autist, van Yby een kunstschilder, composer, schrijver etc.

Veel mensen hebben mij in de steek gelaten omdat ik autistisch ben en mij niet begrijpen. Maar gelukkig zijn er ook wezens die mij wel willen zien en wel echt naar me willen kijken en me willen leren kennen.

Ik (Yby) ben en voel me een androgyn wezen, geen man en geen vrouw, gewoon Yby. Door mijn lief word ik begrepen en gelukkig zijn er meer mensen en wezens die dit doen en / of steeds beter doen.

De andere autisten onder ons verdienen begrip en verwondering want zij zijn DE uitvinders, dichters, kunstenaars, fotografen, kluizenaars, filosofen, acteurs, artiesten, zangers en composers en zo veel meer onder ons!

Zij zijn het die de wereld veranderen en mensen andere inzichten brengen, zij zijn er om heel veel van te leren.

Zij zijn er om te leren om anders te denken en te doen!

Hier een aantal autisten die voor de hele wereld erg belangrijk zijn geweest en vooral nog steeds zijn!

Je dient Flash geïnstalleerd te hebben om deze pagina te bekijken.

Famous People with Autism

Changing the World!

Ik hoop dat andere autisten net als mij hun bijzondere eigenschappen meer gaan benutten en proberen vooral in hun eigen wereldje te blijven, want daar is niets verkeerds aan.

In je eigen wereldje kunnen misschien soms wel een paar lieve wezens bij, maar dat moet dan voor jou helemaal goed en vertrouwd voelen.

Ik heb gekozen voor mijn leven samen met mijn lieve vrouw en we genieten elke dag en leren elke dag ook goed met elkaar om te gaan.

In elke relatie is dit erg belangrijk, goed naar elkaar kijken en goed luisteren en communiceren. Want alleen jullie leven is belangrijk, veel meer kun je er als autist ook niet bij hebben.

En dat hoeft ook niet. Ik hoop dat door mijn openheid dat ik schrijf over mijn leven met autisme voor iedereen steeds duidelijker wordt.

Dat steeds meer mensen een autist zouden kunnen leren begrijpen. Misschien maak ik ooit een documentaire van mijzelf als autist, maar hier wil ik nog even goed over na denken want zoiets is wel erg open en erg schokkend wellicht voor de buitenwereld.

Maar het is wel hoe het echt is, en ik hoop dat ik andere autisten en mensen die te maken hebben met autisme (uiteindelijk heeft de hele wereld dit!) hier mee kan helpen.

Door autisme nog steeds wat beter te leren begrijpen. En als autist denk ik dat het belangrijk is om jezelf te accepteren zoals je bent.

Er is niets mis met je, je bent gewoon anders dan vele andere mensen zijn. Je bent uniek, je bent mooi en je hebt absoluut geen stoornis. Wie zegt dat de ‘gewone ‘mensen’ geen stoornis hebben?

En zijn wij juist de normale mensen!

De ‘gewone’ mensen moet je eens kijken wat een puinhoop zij maken van de aarde. Kijk eens wat een chaos zij creëren en herrie in een stad. Kijk eens hoe milieuvervuilend en onoplettend zij bezig zijn met oog en oorkleppen vaak op.

Kijk eens hoe onbewust! Wie heeft er nu een stoornis?

Natuurlijk willen de ‘gewone’ mensen alles wat anders is een naam gaan geven en vooral alles wat anders is dan zij dat moet wel een stoornis hebben.

Want ze kennen het niet, zij vinden het eng en willen er het liefste ook niet al te veel van weten. Maar ze vergeten dat zij wezens als ons hard nodig hebben om te leren van het leven.

Autisten zijn in de meeste gevallen (behalve als zij geestelijk onontwikkeld zijn, net als bij ‘gewone’ mensen uiteraard) vaak ontzettend intelligent.

Ik onderscheid autisten zeker van de ‘gewone ‘ mens. Ik denk dat we in deze maatschappij dan ook autisme moeten gaan zien als een hele bijzondere eigenschap.

Dat ‘gewone’ mensen autisme niet moeten gaan zien als een stoornis of syndroom (geestesziekte).

Nee, dat autisme uitgelegd moet worden als een vorm van hoge intelligentie. Een gave! Dat zij de filosofen onder ons zijn, de geleerden de wezens die de wereld iets te leren hebben!

Als er een autist op je pad komt zou je die eervol moeten behandelen en als iets heiligs moeten zien, want! Zij dragen een schat aan kennis bij zich waar andere ‘gewone’ mensen niet met hun bewustzijn bij kunnen komen.

Een autist kun je zien als een sjamaan! Een tovenaar! Een hoge priester of priesteres! Want dat is wat zij zijn!

Degene die zegt jij hebt een stoornis, die mag goed in zijn eigen hersenpan gaan kijken. Helaas kan deze dit niet want deze die dit zegt heeft het vermogen niet om te kijken!

Namasté van Yby

Van der Bijl en mijn geboortedag

04/11/2013 14:09:00

Woensdag 10 april 2013

Lief dagboek, lieve moeder aarde, ik heb net oefeningen gedaan op bed voor mijn lichaam en geest. Dit voelt goed.

Gisternacht heb ik weer gigantische pijn gehad in mijn rug, nek en borst. Ik heb helemaal niet kunnen slapen vannacht.

Ons bed dat ik gisteren perse wilde verschonen was te zwaar geweest nog voor mijn lijf.

Maar ondanks de flinke pijn en benauwdheid ben ik toch blij dat ik het gedaan heb. Anders lagen we nu niet in een heerlijk fris en fleurig bedje haha.

Ik verheug me enorm op maandag!

De pijn is heftig in mijn lijf alle wervels en ribben zitten verkeerd en dit geeft enorme druk en spanning in mijn lichaam. Vooral op mijn borst!

Ik heb net even twee paracetamolletjes ingenomen om mijn lichaam iets meer te helpen ontspannen en een flinke kop kurkuma drank voor mijzelf gemaakt.

Luisteren wat je lijf nodig heeft is zo belangrijk.

Mijn lichaam zou mij nog meer dankbaar zijn als alle wervels en ribben weer recht gezet worden in mijn lijf!

Nog een paar daagjes en dan is het zo ver, ik ben benieuwd hoe het ervoor staat met mijn wervels deze keer en hoe vaak ik nu weer terug moet komen.

Maar voor mij zijn zij een soort Jezus! Haha, wonderlijk deze methode die mij altijd zo goed helpt!

Het is niet de gangbare manuele therapeut waar ik naartoe ga, nee het is de Utrechtse Methode ontwikkeld door van der Bijl.

Deze methode leerde ik voor het eerst kennen toen ik nog in Brabant woonde.

Na mijn val van vijf meter hoog in 1995 waren mijn nek, rug en ribben flink beschadigd en na een hele poos te hebben gerevalideerd etc. Vele verschillende therapieën en middelen te hebben gebruikt kwam er niet veel voorruitgang.

Ik heb (dit in het kort) toen mijn hele leven omgegooid, gezond gaan leven, vegetarisch, weg alle medicatie (pijnstillers, ontstekingsremmers) en dit hielp mij enorm!

Maar toch was ik nog lang niet tevreden! Ik zocht naar meer hulp dat de pijn meer kon verlichten dat ik elke dag nog had.

In Brabant (2 minuten lopen vanaf mijn huis) was een manuele therapeut die volgens de Utrechtse Methode behandelingen gaf. Toevallig? Nope!

Daar geloof ik niet in!

Maar het hielp! Ontzettend! Ik wist niet wat ik voelde in mijn lijf en ik zei tegen hem je lijkt wel Jezus! Dit al naar vier of vijf behandelingen!

Nu we in Amsterdam wonen ben ik deze Methode weer opgaan zoeken en ze hebben een gigantische praktijk hierin! Helemaal blij en ik kon meteen terecht!

Aanstaande maandag wordt mijn rug weer recht gezet, en dan zou de benauwdheid op mijn borst al gauw steeds minder worden en bevorderd de genezing van mijn borstontsteking ook alleen maar meer.

Ze hebben meerdere therapeuten die deze Methode geven en ik ben hier zo ontzettend blij mee! Het is een hele bijzondere, erg zachte methode. Je voelt als ware niets!

Ik was dit dus niet gewend, ik heb de afschuwelijkste therapeuten meegemaakt! Die gingen toch wild om met mijn lichaam!

Waardoor de klachten alleen maar erger werden en ik steeds banger om er weer naartoe te gaan.

Als zo’n gestoorde therapeut dan zei tot de volgende keer! Dan zei ik bekijk het maar lul! Er komt geen volgen de keer! Dit noem ik geen liefde! Dit is afbeulen! Daag!

Nee, de Utrechtse Methode is heel zacht en een gigantisch positief effect! Ongelofelijk! Ieders lijf en geest is weer anders, maar het is zeker een aanrader voor ieder die van zijn lichaam houd.

Maar ook voor ieder die zacht behandeld wil worden en zonder pijn!

Want dat is echt niet nodig! …. Mijn leven is zo mooi! Samen met mijn lief. We hebben het goed samen en we hebben elkaar en dat is het allerfijnste dat er is.

We zorgen heel goed voor elkaar en genieten samen van elke dag! En zo hoort het ook!

Ondanks mijn soms zo heftige pijn in mijn lijf lachen we erg veel, en lachen dat geneest! Ik hou zo veel van haar, ons leven samen is erg bijzonder.

Ik wil hier nog zoveel over schrijven, al onze mooie avonturen. Ons leven is voor mij het belangrijkste dat er is, samen met lieve Bram hebben we zoveel kleur en liefde om ons heen.

We leven samen erg bewust en we leren elke dag. En we zijn beide dol op de natuur en heel erg op elkaar!

Even genoeg schrijfsels voor nu, ik ga weer even verder met een heel mooi boek ……..

Namasté!

Yby

Donderdag 11 april 2013

Ik heb GOED geslapen vannacht! Wat een fantastisch verjaardagscadeautje! Toen ik wakker werd vanmorgen zei mijn lief hartelijk gefeliciteerd schat en de wekker was nog niet gegaan (begreep er niks van).

Maar ze hoeft vandaag op mijn geboortedag niet te werken, ze had vrij gevraagd die boef!

Zo lief! Natuurlijk (als autist zijne) moest ik wel even alles bijstellen, want ik dacht dat mijn dag heel anders zou gaan. Maar dit is een leuke verassing!

Tenminste geen gedoe, dat hoeft voor mij allemaal niet. Geen feestje met mensen en al dat soort gekke gedoe. Nee! Heerlijk rustig aan en juist genieten!

Ik kan niet de deur uit anders waren we even uiteten geweest ergens in Amsterdam. Dat vind ik dan altijd erg leuk, maar nu maken we het thuis gezellig en dat is ook erg fijn!

Mijn dag kan al helemaal niet meer stuk. Ons huis staat vol met mooie bloemen, allerlei soorten (eigenlijk altijd haha). Dat heb je met een vrouw met een grote passie voor bloemen, planten etc.

Ik geniet er elke dag volop van!

………. Inmiddels een paar uur later. ........

Mijn lief zei denk je dat je wel eventjes uit bed kunt? ….. Want ik heb nog een taart voor jou, haha. Ik zat met een verbaast gezicht en open mond helemaal naar haar te kijken. “Taart!? “zei ik (nog erg slaperig) ....

Ik wist niet wat ik zag die lieverd! 37 kaarsjes op een werkelijk prachtige taart zag ik staan op onze eettafel toen ik de woonkamer binnen kwam.

Zo lief! … Pff, ik was helemaal ontroerd en dat ben ik nog steeds ervan! Een foto van mijzelf in de duinen die zij recent geleden van mij gemaakt had konden we nu opgaan eten.

De kaarsjes blies ik alle 37 in één keer uit! Ondanks mijn benauwdheid steeds! Een goede longinhoud dat heb ik altijd al gehad!

Zingen dat deed ik dan ook mijn leven lang zonder enige moeite de hoogste en de laagste tonen, niets was te veel.

Maar nu even niet zingen want mijn borstkas gaat dan te veel bewegen.

Maar dat komt zeker weten weer! Zingen, componeren, schrijven en schilderen dat ben ik en dit blijf ik eeuwig doen!

Zelfs cadeautjes had mijn lief voor mij gekocht, die gek! En ik wil en hoef nooit iets, ik ben al zo gelukkig! Ik heb alles al!

………. Wow! Een erg goede verre kijker! Natuurlijk de beste kwaliteit! Mijn lief heeft goede recherche gedaan! Nu kunnen we de diertjes, de natuur en de vogeltjes en zelfs de insecten van nog dichterbij zien!

Wow! Straks ook vanuit ons raam in Westhoek (Friesland) ons prachtige, fijne huis kunnen we alles goed in de gaten houden ;-) …….

En de prachtige roofvogels die om ons huis vliegen goed observeren! Yes! Hier ben ik heel erg blij mee! Maar voor ons beide, alles is voor ons beide.

Kunnen wij samen heel fijn van genieten, en natuurlijk onze vogelboeken erbij! Leuk! Erg fijn is dit. Mijn lief verwent mij veelte veel, veelte gek, maar ontzettend lief van haar.

Zo af en toe komen er lieve whatsapp felicitatie berichtjes binnen in mijn mobiel van de mensen die wel weten dat ik jarig ben.

Expres heb ik op mijn Facebook site mijn geboortedag uitgeschakeld (zodat niemand kan zien wanneer ik jarig ben).

Ik had dit ooit eens vergeten te doen en ik raakte daar zo van in de war, mijn hele Facebook site stond vol met honderden felicitatie berichten (er lief bedoelt).

Maar ik heb er dagen werk van gehad om alles er weer af te halen, want anders is mijn hele structuur in de war op mijn Facebook site en begrijp ik er niets meer van.

Ik heb het nu zo ingesteld dat niemand op mijn Facebook site meer zomaar berichten kan gaan zetten. Want dat is echt NIET goed voor mij!

Nu blijft het heerlijk rustig in mijn hoofd. En geordend, wat erg goed voor mij is.

In mijn dagboek schrijf ik natuurlijk WEL over mijn geboortedag want dit hoort nu éénmaal ook bij mijn leven.

Als mensen willen of daar behoefte aan hebben dan kunnen zij onder dit dagboek verhaal iets schrijven en dan is het allemaal voor mij veel overzichtelijker.

Daar is mijn dagboek ook voor, je kunt altijd een reactie plaatsen alleen geen SPAM uiteraard want die worden er meteen uit gefilterd.

Nu lig ik weer even op bed, even weer uitrusten en mijn borstkas rust geven. Ik heb net verse gember op en nu straks drink ik de gezonde kurkuma drank met zwarte peper.

We hebben al een stukje van mij net opgegeten ;-) en sinds lang geleden heb ik weer een heerlijk bakje (cafeïnevrij) koffie gehad.

Dit is ontzettend genieten! Ik ben op een zondag geboren 11 april 1976. Om 9:05 in de ochtend met Pasen. Ik ben autistisch geboren (Syndroom van Asperger) en heb dit waarschijnlijk van mijn zogenaamde ‘vader’ toentertijd geërfd.

Het zit namelijk in de genen, hij was ook altijd een enorme kluizenaar en erg op zich zelf.

En hier ben ik dan! Nu 37 jaartjes jonger! Al een bizar leven achter mijn rug en dan ben ik nog zo jong. Ik hoop nog een heel lang gezond en heel gelukkig leven samen met mijn lief en dierbaren mee te mogen maken en beleven!

Proost! Kanpai! Ik hoop nog heel veel mooie verhalen te kunnen blijven schrijven hier in mijn dagboek.

Meer dan 2000 mensen en wezens lezen elke dag mijn dagboek, dat vind ik best wel veel. Mijn dagboek wordt ook veel gedeeld op Twitter en Facebook.

Dit kan allemaal met de deel knop rechtsboven (deel) en rechtsonder (share) op deze pagina. Mijn hele dagboek en website kunnen ook gedeeld worden met de deel knop ook op Google en andere sites zetten mensen mijn verhalen neer.

Dat vind ik eigenlijk wel leuk. Maar ik vind het wel jammer dat er maar weinig mensen een reactie plaatsen als je ziet hoeveel mensen mijn dagboek lezen.

Ik zou het fijn vinden als ze eens (hoeft niet altijd) een leuke reactie plaatsen.

Niet alleen voor mij, maar ook andere mensen kunnen daar wat aan hebben. Mijn dagboek wordt ook door veel autisten gelezen en zij schrijven mij dat zij erg veel aan mijn dagboek hebben.

Ook aan hen vraag ik af en toe toch iets proberen te schrijven in mijn dagboek. Ook andere mensen kunnen weer op jou reactie reageren en zo kunnen we elkaar allemaal wat helpen en een steuntje in de rug bieden.

Veel autisten voelen zich vaak alleen en onbegrepen, op deze manier kunnen andere mensen ons als autist steeds wat beter leren begrijpen.

Alleen wij zelf weten het beste hoe dingen bij ons werken, daarom kunnen wij als geen ander dit uitleggen aan de ‘gewone’ mensen.

Ik ga nu even weer slapen, mijn lichaam wil weer even rust. Heel veel liefs van Yby

P.s. ik kreeg ook nog een mooi, lief kaartje van mijn schoonouders.

Namasté!