WEGGEEFACTIE GROOT SUCCES!
Toen Yby vorige week naar buiten liep, zag ze tientallen mensen op het molenaarsveldje staan. Ze stonden te wachten op het moment dat het tuinhekje ("buig voor de natuur") zou openklappen en ze gratis ´Yby´s´ konden ophalen. Yby trok landelijke aandacht met haar weggeefactie. Maar liefst 300 grote en piepkleine schilderijen werden weggegeven aan een ieder die de tocht door het modderige weiland bereid was te maken.
Yby wil kunst toegankelijk maken voor iedereen. Dus ook voor mensen met een smalle beurs. Bovendien leek het haar een mooie gedachte om vlak voor Sinterklaas en de kerstdagen in het verschiet een beetje kleur in het leven van menigeen te brengen. Ongelooflijk wat een reacties er kwamen. Zelf ging ik vrijdagmiddag tegen vieren naar Wyns. Er stonden zes personenauto´s in de berm. Onderweg kwam ik diverse mensen tegen met een schilderij onder hun arm. Binnen was het een compleet gekkenhuis. Tientallen mensen verdrongen zich rond de werkjes. De hele bovenverdieping was al leeg! Maar het aanrecht stond vol met allerlei cadeaus die bezoekers hadden meegebracht. Een vlaai, een appeltaart, flessen wijn, pompoensoep, chocolaatjes, diverse potjes zelfgemaakte jam en compote, pakjes thee, maar ook boeken, eigengemaakte tekeningen, een zelf beschilderd wandbord, een prachtig zelfgemaakt beeldje, lavendel in een zakje, een houten engeltje, een zeefdruk, CD´s, bloemen en twee vrijkaartjes voor een optreden in De Lawei. Te veel om op te noemen.
Ontroerend waren de reacties van mensen die ernstig ziek waren of die een dierbare hadden verloren. Zij zochten een schilderij uit, met een voor hen toepasselijke afbeelding en/of titel, waaraan ze kracht dachten te ontlenen. Vele mensen namen een schilderij mee, dat ze vervolgens zelf weer weggaven. Honderden telefoontjes en mailtjes heb ik beantwoord van belangstellenden uit het hele land. Iedereen wilde een Yby. Yby dacht dat haar werkjes toch wel binnen drie weken weg zouden zijn. Nooit had ze kunnen denken dat haar atelier binnen twee dagen leeg zou zijn! Op de zondagmiddag kwamen er vier vrouwen over het land. Het maakte hun niet uit dat alles al weg was. Ze wilden naar die bijzondere kunstenares, die haar werk schonk aan een ieder die het wilde. En ze namen overheerlijke truffels en "wat anders" jam (citroen, gember) mee.
Een oudere heer, een kunstliefhebber uit Leeuwarden belde op. Hij was al in de tachtig en kon zelf niet komen. Maar of wij een werkje achter konden houden? Dat deden we niet. Wie het eerst komt, het eerst maalt en Op is op. Maar ja, zo´n oude baas wil je niet teleurstellen. En hij woonde ook nog eens dichtbij mij. We hielden twee kleine werkjes achter en togen die maandag naar zijn woning. Diverse malen belden we aan. Geen reactie. Hij zal wel niet thuis zijn, vermoedden we. Uiteindelijk deed een gebogen gestalte in een moderne blauwgeblokte broek en achter een rollator voorzichtigjes open. Hij droeg een ketting en een donkerblauwe trui. We kwamen in een ietwat bedompte woonkamer die vol met spullen stond. Het leek een soort museumpje. Overal stond of hing kunst. Aan de wand prijkten twee heuse Chagalls. "Niet verder vertellen", zei hij. Nee, bezworen we. Hij testte onze kennis. Welk bijbels tafereel was er op dit icoontje te zien en wat verbeeldde dat schilderij? En welke zangeres stond op de foto in dat opengeslagen boekje? Hij vond het gezellig en hield ons aan de praat, zoals hij zelf zei. Hij koos een werkje met daarop drie bomen en een vogeltje. Hij doopte het als drie-eenheid. Toen Yby als reactie "oke" zei, vroeg hij: "Ze zegt oke. Wat is oke?" Ik antwoordde: "Dat wil zoveel zeggen als "aha" of "juist ja"". Hij knikte. Moderne uitdrukkingen waren hem vreemd. In de hal stond een grote staande Engelse klok. We reden weer naar Wyns.
Yby is intussen al weer druk bezig met het produceren van nieuw werk. Voor de verkoop uiteraard, want haar succesvolle weggeefactie was eenmalig. Nog steeds blijven de mailtjes binnenstromen en bellen mensen op. De meesten willen werk kopen en er komen ook opdrachtjes binnen. Zo was er een vrouw die vroeg of Yby nog eens een papegaai wilde maken, een ander vroeg om koeien, beren en molens. Over een maand staat het huis weer vol nieuwe kleurige doeken.
Karin de Mik